تکنولوژی در رفع مشکلات به کمک انسان آمده است. این مسأله زمانی پر اهمیت‌تر می‌شود که یک نابغه بتواند از آن استفاده کند. نابغه‌ایی به نام استیون هاوکینگ!

    استیون هاوکینگ، یکی از محترم‌ترین دانشمندان دوران ما، از بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفی (ALS) رنج می‌برد. ALS یک بیماری عصبی نوروژنیک است که عمدتاً شامل نورونهای حرکتی است که مسئول حرکت عضلات هستند. ALS یک بیماری پیشرفت‌کننده‌ است، به این معنی که در طول زمان بدتر می‌شود. هیچ درمانی برای آن وجود ندارد. حتی نمی‌توان آن را متوقف، آهسته یا پیشرفت آن را معکوس کرد.

    توانایی «برقراری ارتباط» افرادی که مبتلا به ALS یا شرایط مشابهی هستند غیرفعال می‌شود؛ از همین رو نیاز دارند تا از ابزارهای کمکی برای برقراری ارتباط با دنیای بیرون استفاده کنند. این دستگاه‌ها معمولا برخی از داده‌ها را از بدن کاربر جمع آوری کرده، آن را تجزیه و تحلیل می‌کنند و با استفاده از یافته‌های یک نرم افزار خاص، وظایف مورد نظر خود را انجام می‌دهند. پس از جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات این دستگاه‌ها صدا یا متن تولید می‌کنند.

    مقاله‌های مرتبط:

    تعبیه کردن چنین دستگاهی بر روی بدن افرادی که تقریباً هیچ کنترل ارادی روی اعضای بدنشان ندارند، کار ساده‌ای نیست. اما دستگاه املایی هاوکینگ یک مثال ساده و یک محصول عالی در این دسته است.

    هرچند هاوکینگ می‌توانست دست‌هایش را حرکت دهد و وقتی جوانتر بود، صحبت کند، اما این فرایند به راحتی انجام نمی‌شد. با گذشت زمان، وضعیت او بدتر شد. در نتیجه پروسه‌ی از دست دادن عضلات و کنترل عضلانی داوطلبانه‌ی او بیشتر و بیشتر شد. همانطور که هاوکینگ به تدریج توانایی صحبت کردن یا حتی حرکت دادن دست‌های خود را برای کنترل صندلی چرخدارش از دست داد، نیاز به یک روش جدید برای ارتباط روزانه و همچنین سخنرانی‌های درخشان خود داشت. چرا که این سخنرانی‌ها و ارتباط‌ها باعث خلق مقالات و کتاب‌های بی‌شماری می‌شد. در این زمان بود که فناوری به مدد هاوکینگ آمد. 

    Stephen Hawking/استیون هاوکینگ

    از سال ۱۹۹۷ به بعد، اینتل دستگاه املایی هاوکینگ را توسعه داد. کنترل هاوکینگ بر روی کامپیوترش با استفاده از نرم‌افزاری متن‌باز به نام ACAT امکان‌پذیر بود. این نرم افزار نوشته‌ها، اعداد و کلیدهای میانبر را نمایش می‌دهد و یک مکان‌نما همواره برای اشاره به هر یک از این المان‌ها در حال نمایش است. هر وقت که هاوکینگ می‌خواست بر روی گزینه‌ی کلیک کند، با عضله‌ای که زیر چشم او قرار داشت ، تصمیم خود را انقال داده و در نتیجه وظیفه‌ی محول شده توسط دستگاه املایی انجام می‌شد. از طریق این روش، حتی اگر یک روند آهسته و سخت بود، هاوکینگ توانست با جهان خارج ارتباط برقرار کند.

    ACAT

    بعدها با کمک نرم‌افزار SwiftKey که نرم‌افزار صفحه کلید تلفن همراه بود، دستگاه هاوکینگ ارتقاء یافت. برنامه‌نویسان هر کتاب و مقاله‌ای را که هاوکینگ تا به حال نوشته بود، اسکن کرده و یک سیستم پیش‌بینی و تکمیل کلمه ایجاد کردند که بسیار مؤثر بود. به طور کلی، اگر هاوکینگ کلمه‌ی «سیاه» را گفته بود، احتمال زیادی وجود داشت که کلمه‌ی دوم او «چاله» باشد و نرم‌افزار در پیش‌بینی آن موفق بود. هاوکینگ یک بار ذکر کرد که به طور متوسط او فقط نیاز به تایپ دو حرف ​​برای تایپ یک کلمه کامل دارد. بعدها، این نرم افزار حتی بیشتر توانست به او کمک کند. این کمک‌ها شامل حرکت در فایل‌ها، مرور وب، پاسخ به نامه‌ها و موارد دیگر نیز می‌شد.

    VimFX

    در تصویر بالا پنجره‌ای از مرورگر VimFx را مشاهده می‌کنید. این مرورگر، یک فرمت توسعه‌یافته برای وب‌گردی از طریق Mozilla Firefox است. VimFx به کاربران اجازه می‌دهد تا تنها با استفاده از صفحه کلید به وبگردی بپردازند. این روش لزوما مختص هاوکینگ نیست. اما نمونه‌ی خوبی برای نشان‌دادن این است که چگونه می‌توان بدون دست‌زدن به ماوس به وب‌گردی مشغول شد.

    تمام این پیشرفت‌ها بر روی نرم‌افزار و دستگاه، برای هر کسی که از شرایط مشابه بیماری هاوکینگ یا هر نوع بیماری حرکتی که قادر به ارتباط نیستند، رنج می‌برد، قابل دسترسی است.

    دستگاه املای P300

    P300 یک پتانسیل وابسته به رویداد مغزی یا پتانسیل انگیخته (مجموعه‌ای از امواج مغزی قابل ثبت در سطح پوست هستند که همزمان با ارائه یک محرک مجزا بروز می‌کنند)  است که با روند تصمیم‌گیری انسان ارتباط دارد. واکنش فرد به ورودی می تواند با استفاده از این پتانسیل مغز و از طریق استفاده از EEG (موج‌نگاری مغز) تفسیر شود. هنگامی که موضوع از ورودی دریافت می‌شود، آن زمان است که P300 از طریق EEG (موج‌نگاری مغز) به آن موضوع واکنش یا پاسخ را نشان می‌دهد. P300 کوتاه شده‌‌ی «Post 300 Milliseconds» به معنی این است که این پتانسیل‌ها در ۳۰۰ میلی‌ثانیه پس از رویداد افزایش می‌یابند.

    P300

    از سال ۱۹۸۰، P300 در بسیاری از زمینه‌ها برای بسیاری از سناریوها مورد استفاده قرار گرفته است. یک مثال می‌تواند دستگاه آشکارساز دروغ یا همان دروغ‌سنج باشد. P300 برای تست‌های جرم‌شناسی شناخته شده است. بزرگ‌ترین کاربرد برای P300، پتانسیل آن برای ارتباط بین مغز و رایانه است. در حال حاضر تحقیقات متعدد در مورد استفاده از P300 برای املاء و هجی کردن نوشته‌ها ادامه دارد تا بتوان بدون اینکه حتی یک عضله را حرکت داد به تایپ کردن کلمات و جملات پرداخت. این امکان وجود دارد که از طریق این روش و ترکیب با فنا‌وری‌های امروز نوشته‌ها را تایپ کنید.

    هاوکینگ به دنبال عضله‌ای بود که می‌خواست اقدامات خود را ثبت کند، اما با P300 او حتی به عضله نیز نیاز نداشت.

    در این ویدئو، از فرد خواسته می‌شود تا روی حروفی که در نظر دارد، تمرکز کند. با توجه به ترتیب چینش عمودی و افقی حروف بصورت ماتریسی، هر لحظه یک سطر یا ستون با تغییر رنگ فلش می‌زنند. در صورتی که حرف مورد نظر کاربر در حروفی باشد که فلش زده، سیستم واکنش مغز کاربر را دریافت کرده و از این‌رو حرف توسط نرم‌افزار P300 تشخیص داده شده و در خروجی چاپ می‌شود.

    این دستگاه‌ها می‌توانند افرادی را که به علت شرایط پزشکی خود دچار مشکل صحبت‌کردن و نوشتن باشند، نجات دهند و برای ارتباط به آنها کمک کنند.

    چون هاوکینگ به استفاده از دستگاه خود متکی بود، از به‌کارگیری این تکنولوژی جدید خودداری کرد. از بدشانسی او این تکنولوژی در مراحل ابتدایی خود بود وقتی که هاوکینگ هنوز جوان بود.

    من همواره به دنبال تکنولوژی‌های جدید کمک‌رسانی هستم، بطوریکه مواردی نظیر ردیابی چشم و رابط‌های کنترل مغز برای برقراری ارتباط با کامپیوتر را تجربه کرده‌ام. اگر چه این دستگاه‌ها برای دیگران به خوبی کار می‌کنند، اما من برای جلوگیری از خستگی بیشتر ترجیح می‌دهم از سیستم قدیمی خود که سنسوری تعبیه شده در گونه‌ام است، استفاده کنم.

    به جرأت می‌توان گفت که این نوع فناوری به کمک بخش بزرگی از زندگی مردم در شرایط مشابه آمده است. البته نه فقط برای تایپ یا گشت‌وگذار در وب بلکه افراد می‌توانند از چنین فناوری‌هایی برای به‌کارگیری سایر اپلیکیشن‌ها و نرم‌افزار‌ها استفاده کنند. 


     پژوهشگران دانشگاه چالمرز، راه‌حل جدید برای مشکل ذخیره انرژی خورشید پیدا کرده‌اند.

    مهم نیست که انرژی خورشیدی چقدر فراوان یا چقدر تجدیدپذیر است؛ این انرژی مشکلی همراه خود دارد: هنوز هم راه ارزان و کارآمدی برای ذخیره‌ی بلندمدت انرژی تولیدی آن وجود ندارد. صنعت انرژی خورشیدی برای مدتی درگیر این موضوع است اما سال گذشته در مجموعه‌ای از چهار مقاله، راه‌حل جدیدی برای حل این مشکل ارائه شده است. دانشمندان دانشگاه چالمرز سوئد، مایع خاصی تولید کرده‌اند که سوخت حرارتی خورشیدی نامیده می‌شود و می‌تواند انرژی حاصل از نور خورشید را به خوبی برای بیش از یک دهه ذخیره کند. جفری گراسمن مهندسی که با این مواد کار می‌کند، در مصاحبه با بی‌بی‌سی گفت:

    مایع حرارتی خورشیدی چیزی شبیه یک باتری قابل شارژ است اما به جای برق، شما نور خورشید را به آن وارد می‌کنید و هر زمان که نیاز داشته باشید، آن انرژی را به‌صورت گرما از آن می‌گیرید.

    مقاله‌های مرتبط:

    این مایع در واقع مولکولی به شکل مایع است که دانشمندان دانشگاه چالمرز برای بیش از یک سال روی آن کار کرده‌اند. این ملکول از عناصر کربن، هیدروژن و نیتروژن تشکیل شده است و وقتی که در معرض نور خورشید قرار گیرد، تبدیل به مولکولی غیرمعمولی می‌شود: پیوندهای موجود بین اتم‌های آن بازآرایی شده و این مولکول تبدیل به نسخه‌ای پرانرژی از خودش می‌شود که به آن یک ایزومر گفته می‌شود. مثل شکاری که در تله می‌افتد، انرژی حاصل از خورشید بین پیوندهای شیمیایی محکم این ایزومر به دام افتاده و حتی در شرایطی که دمای موکلول به دمای معمولی اتاق هم برسد، این انرژی در آنجا باقی می‌ماند. هنگامی که به این انرژی نیاز باشد، مثلا در شب یا زمستان، این مایع به‌آسانی با استفاده از یک کاتالیزور به حالت اولیه باز می‌گردد و انرژی موجود در پیوندهای آن به شکل گرما آزاد می‌شود. کاسپر یکی از اعضای این گروه پژوهشی می‌گوید:

    انرژی در این ایزومر می‌تواند تا ۱۸ سال ذخیره شود و زمانی که ما بخواهیم آن انرژی را استخراج و مورد استفاده قرار دهیم، مقدار گرمایی که تولید می‌شود، بیش از حد انتظار است.

    دستگاه انرژی خورشیدی با سوخت مایع خورشیدی

    یک نمونه‌ی اولیه از این سیستم انرژی روی سقف ساختمان دانشگاه قرار داده شده و به‌گفته‌ی پژوهشگران نتایج آن توجه سرمایه‌گذاران زیادی را به خود جذب کرده است. این دستگاه تولید انرژی تجدید‌پذیر و عاری از آلودگی‌های گازی، از یک صفحه‌ی منعکس‌کننده‌ی مقعر تشکیل شده است که در مرکز آن لوله‌ای قرار گرفته که نور خوشید را همچون یک دیش ماهواره ردیابی می‌کند. این سیستم به روش چرخشی کار می‌کند. مایع درون لوله‌های شفاف پمپ شده و توسط نور خوشید گرم می‌شود. در این وضعیت ملکول‌های اولیه (norbornadiene) به ایزومر پرانرژی خود (quadricyclane) تبدیل می‌شوند. سپس این مایع با حداقل افت انرژی در دمای اتاق ذخیره می‌شود. هنگامی که به انرژی نیاز باشد، این مایع از یک کاتالیزور خاصی که مولکول پرانرژی را به فرم معمول آن باز می‌گرداند، رد می‌شود و موجب گرم شدن مایع تا ۶۳ درجه‌ی سانتیگراد می‌شود. این گرما قبل از اینکه دوباره به سقف برگردد، می‌تواند در سیستم‌های گرامایشی خانگی مورد استفاده قرار بگیرد. پژوهشگران، این مایع را برای بیش از ۱۲۵ بار در این چرخه قرار دادند و بدون وارد آمدن آسیبی به این مولکول، بارها گرمای آن را برداشته و آن را مجددا گرم کردند. کاسپر می‌گوید:

    ما اخیرا به دستاوردهای قابل‌توجهی در این زمینه رسیده‌ایم و امروز ما یک سیستم تولید انرژی سالم داریم که در تمام طول سال کار می‌کند.

    پژوهشگران ادعا می‌کنند که مایع آن‌ها می‌تواند در حدود ۲۵۰ وات-ساعت انرژی را در هر کیلوگرم نگهداری کند که چیزی در حدود دو برابر ظرفیت انرژی باتری‌های Powerwall شرکت تسلا است. با این حال هنوز هم جای پیشرفت زیادی است. پژوهشگران بر این باورند که با ایجاد اصلاحات بیشتر، می‌توانند گرمای بیشتری از این سیستم تولید کنند. کاسپر می‌گوید:

    کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. ما فقط سیستم را راه‌اندازی کرده‌ایم. اکنون لازم است اطمینان حاصل کنیم که طراحی همه چیز بهینه است.

    به عقیده‌ی کاسپر اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، این تکنولوژی می‌تواند تا ده سال آینده برای استفاده‌های تجاری در دسترس قرار گیرد. جدیدترین پژوهش در این زمینه در ژورنال Energy & Environmental Science منتشر شده است.


    دهلی نو: مه سمی هوای شهر را پوشانده است. کودکان با ماسک‌های پلاستیکی به مدرسه می‌روند. مسابقات ورزشی لغو شده‌اند. چشم‌ها می‌سوزند. گلو‌ها دچار خارش شده‌اند. سینه‌ها سنگین شده‌اند. هندوستان به دلیل دود وسایل نقلیه، غبار و دود ناشی از آتش‌سوزی‌های کشاورزی تا سطوح بالا، فصل ترسناک آلودگی را تجربه می‌کند و به عقیده‌ی کارشناس‌ها تنفس این هوا منجر به آسیب‌های پایدار مغزی می‌شود.

    آگرا، لوکنا، والاناسی و دهلی نو، شهرهای افسانه‌ای هندوستان، در فهرست‌ آلوده‌ترین شهرهای جهان قرار گرفته‌اند. بر اساس رتبه‌بندی‌های اخیر، از ده نقطه‌ی آلوده‌ی جهان هندوستان رتبه‌ی نهم را دارد. یکی از نشانه‌های نگرانی مردم در مورد آلودگی، فروش عینک‌های محافظ و شامپوهای مخصوص ضدآلودگی در دهلی است.

    به نقل از برنامه‌ی محیطی سازمان ملل، هوای سمی به یک تهدید جهانی تبدیل شده است و سالانه هفت میلیون نفر را در سراسر جهان به کام مرگ می‌برد. حجم زیادی از این مر‌گ‌ومیر‌ها در منطقه‌ی آسیا، اقیانوسیه رخ می‌دهند. این هفته سازمان بهداشت جهانی اولین کنفرانس جهانی خود در مورد آلودگی هوا و بهداشت را در ژنو برگزار می‌کند.

    به گفته‌ی دکتر تدرس آدهونام گبریس، آلودگی هوا به دخانیات جدید تبدیل شده است او می‌گوید دنیا نسبت به خطر دخانیات عملکرد خوبی داشته است و حالا نسبت به دخانیات جدید هم باید همین سیاست را پیشه کند، منظور از دخانیات جدید هوای سمی است که میلیون‌ها نفر تنفس می‌کنند.

    سوزاندن زمین

    کشاورزی در روستای بیشانپور چانا در ایالت شمالی پنجاب هند، کاه‌های مزرعه را می‌سوزاند و به این صورت زمین را پاکسازی می‌کند.

    برنامه‌ی محیطی سازمان ملل در گزارش جدید خود ۲۵ معیار را برای کاهش آلودگی هوا مشخص کرده (این مقیاس‌ها در تغییرات آب‌وهوایی هم نقش دارند)؛ یکی از روش‌ها پیشگیری از سوزاندن کاه در مزارع هند است.

    با اینکه داده‌های سراسر هند نشان‌دهنده‌ی افزایش سریع آلودگی هوا هستند اما گام‌های موفقی هم برای جلوگیری از آلودگی برداشته شده است. دولت مرکزی برای اولین بار بیش از ۱۵۰ میلیون دلار به برنامه‌های پیشگری از سوزاندن کاه در زمین‌های کشاورزی اختصاص داده است.

    برای مثال در هر ماه نوامبر کشاورزان دهکده‌ی بیشانپور چانا در ایالت شمالی پنجاب ساقه‌های خشک برنج را برای پاکسازی زمین و آماده‌سازی آن برای کشت گندم فصل بعد می‌سوزانند.

    آموزش

    نیکهیل گوپتا، مهندس محیط زیست، سمت چپ، کلینیکی را در دهکده‌ی دهابلان نزدیک به بیشانپور چانا برای افزایش آگاهی مردم نسبت به آثار سوزاندن کاه بر آلودگی هوا تأسیس کرده است.

    در این مواقع آسمان به شدت سیاه می‌شود. دودها تقریبا تا فاصله‌ی ۳۲۱ کیلومتری جنوب شرق پیش می‌روند و دهلی نو را می‌پوشانند. به گفته‌ی دالبیر سینگ کالکا یکی از کشاورزان ریش سفید منطقه، او و همسایگان به دلیل ارزان بودن و آسان بودن این فرآیند آن را انجام می‌دهند.

    اما نوامبر امسال آقای کالکا و کشاورزان دیگر با سیلی از پیام‌های عمومی از جمله یک آهنگ جدید با این عنوان روبه رو شدند: کاه را نسوزان برادر، نسوزان. مهم‌تر از هرچیز دولت هند ۱۵۶ میلیون دلار را صرف جایگزین‌هایی برای سوزاندن محصول در نظر گرفته است از این جایگزین‌ها می‌توان به ماشین‌آلات بزرگ اشاره کرد که ساقه‌های برنج را به کود طبیعی تبدیل می‌کنند.

    مزارع سوخته

    مردی که در میان زمین‌های سوخته قدم می‌زند، این زمین‌ها برای فصل جدید کشت در دهکده‌ی پاگووالا آماده شده‌اند.

    به گفته‌ی آقای سینگ امسال او و بسیاری از همسایه‌ها تلاش کردند سوزاندن زمین‌ها را به حداقل برسانند. او می‌گوید:

    هدف من آلوده کردن هوا نیست. فرزندم به من می‌گوید حتی اگر پول خود را از دست بدهی باید چهره‌ی هند را حفظ کنی.

    واضح است که سازمان‌های دولتی هندوستان می‌توانند قدم‌های جسورانه‌ای را در این راه بردارند. فراتر از کمک‌هزینه‌های درنظر گرفته‌شده در پنجاب، در ماه جاری مقام‌های هندوستان واحد زغال سنگی نزدیک به دهلی نو را تعطیل کردند، برنامه‌ریزی مجددی را برای ترافیک انجام دادند و منابع سوخت کثیف را هم ممنوع کردند. اما به عقیده‌ی فعالان محیط زیست هند دولت این بازی را باخته است. دولت هند معیارهایی را برای کاهش آلودگی در نظر می‌گیرد اما در عین حال با تحمیل معیارهای دیگر درهای جدیدی را به سمت آلودگی هوا باز می‌کند.

    مقاله‌های مرتبط:

    سال جاری، دولت مرکزی پیشنهاد حذف پاکسازی محیطی را برای پروژه‌هایی تا سقف ۵۰٬۰۰۰ متر مربع مطرح کرد، این مقدار دوبرابری بیشتر از حد آستانه‌ی قبلی است. آلودگی و دود ناشی از چنین پروژه‌هایی عامل عمده‌ی آلودگی هوای هندوستان هستند؛ و سیاست‌های جدید قطعا قوانین بیشتری را در این مورد تصویب می‌کنند.

    هند هم مانند بسیاری از کشورهای در حال توسعه در یک مسیر پرمخاطره قدم گذاشته و در تلاش است انشعاب‌هایی از زیرساخت، صنعت و رشد اقتصادی ایجاد کند که تمام این‌ها بر محیط تأثیر می‌گذارند. برخلاف دولت کمونیست چین که جرایم سنگینی را برای آلاینده‌ها درنظر گرفته، سیستم سیاسی هند آزادتر و بی‌نظم‌تر است، یک دموکراسی پراکنده که از تنبیه خودداری می‌کند.

    هفته‌ی گذشته، وقتی گروهی از خدمتگذاران مدنی و فعالان محیط زیست به بازدید از غرب دهلی پرداختند، با موقعیت‌های ساخت‌وساز تحت مدیریت حکومت روبه‌رو شدند که اغلب آن‌ها از آلاینده‌های عمده به شمار می‌رفتند. ناظران ساخت و ساز ایستگاه متروی جدید هیچ محدودیتی را درنظر نگرفته‌اند و حتی از آبپاشی برای پائین‌نگه داشتن گرد و غبار خودداری کرده‌اند.

     

    کشاورزها

    هاریندر سینگ کشاورز و همسرش در خانه‌ی خود در بیشانپور چانا، آقای سینگ فناوری پاکسازی زمین کشاورزی را تطبیق داده است

     به گفته‌ی وی سلواراجان دبیر Green Circle (گروه فعال در زمینه‌ی محیط زیست)، آن‌ها از مزایای خود به عنوان یک سازمان دولتی استفاده می‌کنند. سیستم مترو ۵۰۰ هزار روپیه (۷۰۰۰ دلار) جریمه شد.

    در هفته‌های پیش رو، انتظار می‌رود آلودگی هوا به نقطه‌ی اوج خود برسد. در زمستان سرعت باد کند می‌شود به این ترتیب هوای ثابت و دمای پائین باعث حبس دود و آلودگی در جو می‌شود و به این ترتیب آلودگی در شهرهای شلوغ و روبه‌رشد هند به شدت افزایش پیدا می‌کند. در این شرایط کسب‌وکار تولید‌کنندگان ماسک رونق پیدا می‌کند.

    چهار سال پیش یعنی زمانی که جای دار گوپتا کارآفرین هندی کار فروش ماسک‌های آلودگی هوا را شروع کرد در یک روز توانست دویست عدد ماسک را به فروش برساند. او می‌گوید شرکت او نیروانا بینگ می‌تواند هزاران ماسک را در یک روز به فروش برساند. آقای گوپتا اضافه می‌کند:

    ما شاهد سفارش‌های آنلاین از دهکده‌ها، شمال شرقی، و گوا و حتی نقاط بسیار دورافتاده و ناشناخته هستیم.

     اشتباهات آلودگی هوا را دو چندان می‌سازند. به دلیل نبود یک سیستم مناسب برای دفع ضایعات، بسیاری از افراد زباله‌های خود را می سوزانند و پلاستیک، لاستیک و دیگر مواد سمی را وارد هوا می‌کنند.

    این وضعیت به ویژه در شمال هند وخیم است در این منطقه کوه‌های هیمالیا سدی در مقابل هوای آلوده هستند و به این ترتیب آسمان بزرگترین شهرهای هند آلوده می‌شوند. بر اساس داده‌ها می‌توان به وضعیت و وخامت آلودگی هوا در کلان‌شهرهای هند پی برد.

    شهر آلوده

    ساختمان‌های مسکونی دهلی نو که با هوای آلوده احاطه شده‌اند، روز سه‌شنبه

    بر اساس تخمین دانشمندان در ساحل جنوبی چنانای، تراکم‌ سالیانه‌ی میانگین PM 2.5، به‌ویژه ذرات کوچک منجر به مرگ میلیون‌ها نفر شده است. بر اساس داده‌های ده ماه اول سالانه‌ی کنسولگری ایالات‌متحده این ذرات در سه سال گذشته از ۲۴ میکروگرم به ۱۰۵ میکروگرم در متر مکعب رسیده‌اند. در این ذرات صدها کیلومتر در کلکته را پوشانده‌اند و مقدار آن‌ها از ۴۰ میکروگرم در متر مکعب به ۷۸ میکروگرم در مترمکعب رسیده است.

    میزان آلودگی هشت تا ده برابر بیشتر از آمار قابل قبول سازمان جهانی بهداشت است

    بر اساس آخرین آمار میزان ذرات از حد قابل قبول سازمان بهداشت جهانی، هشت الی ده مرتبه بیشتر است. وضعیت هوای بمبئی، پایتخت تجاری و ساحلی هند با ۲۰ میلیون جمعیت روز به روز در حال بدتر شدن است. تراکم‌های سالیانه‌ی میانگین PM 2.5 (آلاینده‌ی هوا) همراه با دو ماه آلودگی مه‌آلود در سه سال گذشته تا ۵۰ درصد بالا رفته است.

    کارشناسان ترکیبی از معیارها از جمله ترافیک بالای بمبئی، گازهای حاصل از آتش‌سوزی مزارع، نشر آلودگی ساخت و ساز واحدهای زغال سنگی در اطراف را در این آلودگی مقصر می‌دانند. چند گروه محلی در تلاش‌اند به دولت فشار بیاورند تا اقدامات ضروری را در این زمینه لحاظ کند اما به گفته‌ی آن‌ها مقامات درکی از ابعاد این فاجعه ندارند. به‌گفته‌ی اشوک داتار رئیس شبکه‌ی اجتماعی محیط زیست بمبئی:

    دولت برای ساخت جاده‌های عمومی و ساحلی بیشتر تلاش می‌کند و به این صورت ترافیک افزایش یافته و تأکید کمتری بر حمل و نقل عمومی خواهد بود. درست مثل این است که روی آلودگی سرمایه‌گذاری کنیم.

     دادگاه عالی هندوستان هم وارد ماجرا شد و دستور محدودیت استفاده از ترقه برای تعطیلات دیوالی را صادر کرد. این دستورها کاملا نادیده گرفته نمی‌شوند اما اعمال قانون به صورت دقیق انجام نمی‌شود.

    دروازه هند

    دروازه‌ی هندوستان در دهلی نو روز دوشنبه با دود احاطه شده است. با وجود گام‌های مثبت مشکلات به قوت خود باقی مانده‌اند

    در پنجاب که محل سکونت میلیون‌ها کشاورز است، در هر فصل کشت هزاران مترمکعب کربن دی اکسید به خاطر سوزاندن زمین‌ها وارد هوا می‌شود.

    اما به گفته‌ی اس اس ماتارو یکی از مهندسین دولتی که مسئولیت کنترل آلودگی پنجاب را برعهده دارد امسال یک دلیل برای امیدواری وجود دارد. او می‌گوید تنها در دو سال به خاطر عواملی مثل جریمه‌های بالا، پیشرفت‌ در کشاورزی و دسترسی روستاها به شبکه‌های اجتماعی و انتشار یک ترانه‌ در این زمینه، میزان آتش‌سوزی ۷۰ درصد کاهش پیدا کرده است. بخشی از این ترانه به این شرح است:

    سرزمین مادری پرندگان

    مخلوقاتی دارد

    که نیاز به غذا دارند

    ساقه‌ی برنج را نسوزان

    آن‌ها را به وسیله‌ی مرگ تبدیل نکن

    به گفته‌ی یکی از کشاورزان بیشانپور چانا روستای او به یک الگو و روستای پیشتاز در زمینه‌ی کنترل آلودگی در کل پنجاب تبدیل شده است. بسیاری از کشاورزان تمایل دارند استفاده از ماشین‌آلات را جایگزین سوزاندن زمین کنند.

    به گفته‌ی هاریندار سینگ ۴۵ ساله هدف آن‌ها کاهش آلودگی‌ها است؛ اما به نظر می‌رسد در دهکده‌های ضعیف‌تر مردم تمایل کمتری به تغییر روش خود دارند. تقریبا در فاصله‌ی ۳۲ کیلومتری این روستا گروهی از کشاورزان فهرستی از شکایت‌ها را گرد‌آوری کردند. آن‌ها می‌گویند برنامه‌ی دولتی کمک هزینه‌ی تجهیزات برداشت هنوز هم برایشان پرهزینه است. مسئولین دولتی قول تجهیزات جدید را دادند و سپس ناپدید شدند. به نظر می‌رسد سیاستمدارها کمتر به کشاورزهای ضعیف علاقه‌مند هستند زیرا زمین آن‌ها بسیار کوچک است.

    به گفته‌ی گورمیت سینگ یکی از کشاورزان جوان، کاهش آلودگی فکر خوبی است اما هیچ پولی برای آن در نظر گرفته نشده است و کل روستا خواهد سوخت. زمین او پر از ساقه‌ی خشک است. خم می‌شود و یک کبریت می‌زند. خیلی زود ابری از دود کل آسمان را می‌گیرد.


    کراس‌اور برقی جگوار I-PACE به عنوان خودروی سال ۲۰۱۸ کشور آلمان انتخاب شد؛ قبلاً پیش‌بینی می‌شد آئودی ای-ترون بتواند این عنوان را کسب کند.

     آلمان به‌عنوان سرزمین خودروسازان بزرگ و سطح اول جهان شناخته می‌شود و هیچ کسی نیست که عظمت شرکت‌هایی مانند مرسدس بنز، بی‌ام‌و، آئودی، پورشه و فولکس واگن را نداند. با این حال انتخاب خودروی سال ۲۰۱۸ آلمان باعث شگفتی همه کارشناسان این صنعت در جهان شد؛ زیرا خودروی برقی جگوار I-PACE توانست نظر ژرمن‌ها را بیش از سایر محصولات لوکس آلمانی جلب کند. همین امر باعث شده است تا ارزش پیروزی جگوار در خانه کراس‌اور برقی آئودی ای-ترون (Audi e-tron) بیش‌تر شود. قبل از این تصور می‌شد که آئودی ای-ترون بتواند گوی سبقت را از رقیب بریتانیایی و سایر محصولات آلمانی برباید. 

    Jaguar I-PACE / کراس اور برقی جگوار I-PACE

     برنده جایزه به‌طور رسمی طی مراسمی در ۲۱ آبان ماه امسال اعلام خواهد شد. گفته می‌شود که کراس‌اور الکتریکی Jaguar I-PACE در میان نامزدهای بهترین خودروی بانوان نیز حضور دارد. یکی از اعضای هیئت‌ داوران جایزه بهترین خودروی سال آلمان گفته است:

    اولین خودروی تمام الکتریکی خودروساز بریتانیایی توانست آرای اکثر اعضای هیئت داوری (متشکل از ۱۲ خبرنگار متخصص خودرو) را به دست آورد. این داوران با ۵۹ خودروی مختلف بازار آلمان در آزمایش‌های مقایسه‌ای رانندگی کردند و ترکیب دینامیک رانندگی، کارایی (عملکرد) و ظاهر جگوار I-PACE را نسبت به رقبا دوست دارند. 

    Jaguar I-PACE / کراس اور برقی جگوار I-PACE

    مقاله‌های مرتبط:

    این عضو هیئت داوران ادامه داد:

    داوران طراحی، عملکرد، سواری، فرمان‌گیری، ارزش در آینده و رابطه کلی خودروها در جاده‌ و پیست را مورد ارزیابی قرار دادند. کراس‌اور جگوار I-PACE نه تنها اولین خودروی الکتریکی و لوکس از یک خودروساز مطرح بریتانیایی است، بلکه مزیت‌های فوق‌العاده‌ای هم دارد. عملکرد این خودروی الکتریکی جذاب و گیرا است و طراحی کاربردی و متمایزی دارد. به همین دلیل جگوار I-PACE در بین رقبای قدرتمند آلمانی خود به مقام اول دست یافته است.

    Jaguar I-PACE / کراس اور برقی جگوار I-PACE

    پروفسور رالف اسپت، مدیرعامل جگوار لندرور درباره جایزه خودروی سال آلمان گفت:

    ما به دریافت این جایزه از اصحاب رسانه‌ی آلمان بسیار افتخار می‌کنیم. دریافت چنین جایزه‌ای در سرزمین برندهای لوکس و قدرتمند (مانند مرسدس بنز، بی‌ام‌و، فولکس‌واگن، پورشه و آئودی) فوق‌العاده ارزشمند است.


    ال‌جی در کره‌ی جنوبی پتنتی را به ثبت رسانده است، که طراحی گوشی هوشمند با دوربین جلویی زیر صفحه‌نمایش را نشان می‌دهد.

    این پتنت، نشان می‌دهد که سامسونگ تنها شرکتی نیست که قصد دارد یک گوشی هوشمند تمام صفحه با دوربین زیر صفحه‌‌نمایش عرضه کند؛ این پتنت نیاز به بریدگی بالا‌ی صفحه یا حاشیه‌ را به‌طور کامل رفع می‌کند.

    lg under-screen camera patent

    پتنت جدید که توسط ال‌جی در کره جنوبی به ثبت رسیده است، شامل ۲ طراحی متقاوت است، یکی برای لبه‌‌های خمیده و دیگری برای لبه‌های صاف، اما مفهموم هر‌‌ دو طرح یکسان است؛ یک برش بیضی‌شکل، که محل قرار گرفتن یک یا حداکثر ۲ ماژول دوربین به همراه سنسور‌های متدوال دیگری مانند سنسور مجاورت و محیط است، که می‌تواند در وسط یا گوشه‌ی بالا‌ی سمت چپ یا راست پنل جلویی قرار بگیرد.

    lg under-screen camera patent

    اما نمی‌توان خیلی امیدوار بود، چون ثبت یک اختراع همیشه دلیلی برای استفاده از آن در محصولات آتی یک شرکت نیست، در این سال‌ها پتنت‌های زیادی را دیده‌ایم، اما از تمامی آن‌ها در محصولات شرکت‌ها استفاده نشده است.



    بهترین سن برای یادگیری زبان چه زمانی است؟

    باور عمومی این است که با بالاتر رفتن سن، توانایی یادگیری در ما رو به افول می‌‌گذارد؛ اما نتایج مطالعات می‌‌گویند که شاید واقعاً این‌‌طور نباشد.


    امتیاز به‌دست‌آمده توسط آیپد پرو ۲۰۱۸ در بنچمارک انتوتو، از قدرت خارق‌العاده‌ی پردازنده‌ی جدید آن یعنی A12X Bionic حکایت دارد.

    هفته‌ی گذشته شاهد انتشار نخستین بنچمارک منتسب به آیپد پرو ۲۰۱۸ اپل بودیم؛ جایی مشخص شد تبلت جدید کوپرتینویی‌ها به‌لطف بهره‌گیری از تراشه‌ی ای ۱۲ ایکس بایونیک می‌تواند نسبت به آیفون‌های ۲۰۱۸ (که دارای تراشه‌ی ای ۱۲ بایونیک هستند)، عملکرد بسیار بهتری از خود در زمینه‌ی پردازش تسک‌های گرافیکی نشان دهد. 

    ساعاتی پیش AnTuTu بنچمارک منتسب به آیپد پرو ۲۰۱۸ را منتشر کرد؛ با نگاهی کوتاه به امتیازات ثبت‌شده توسط Apple iPad Pro 2018 در این بنچمارک، مجددا به قدرت فوق‌العاده‌ی پردازنده‌ی به‌کاررفته در آن پی می‌بریم.

    بر این اساس، مدل ۱۱ اینچی آیپد پرو ۲۰۱۸ موفق به کسب امتیاز فوق‌العاده‌ی ۵۵۷ هزار و ۶۷۹ شده است؛ یعنی چیزی حدود ۵۰ درصد سریع‌تر نسبت به آیفون ۱۰ اس و آیفون ۱۰ اس مکس

    مقاله‌های مرتبط:

    انتوتو امتیاز کلی به‌دست آمده توسط هر دستگاه را به چهار بخش مختلف تقسیم می‌کند: CPU (پردازنده‌ی مرکزی)، GPU (پردازنده‌ی گرافیکی)، UX (تجربه‌ی کاربری) و MEM (مخفف Memory یا همان حافظه‌ی رم)؛ به‌بیانی ساده‌تر، امتیاز کلی هر دستگاه، از حاصل‌جمع امتیازهای ثبت‌شده توسط آن در چهار بخشِ یادشده محاسبه می‌شود.

    پیشتر در بنچمارک انتوتو مربوط آیفون XS Max شاهد این بودیم که پرچمدار جدید اپل به‌ترتیب در بخش‌های UX ،GPU ،CPU و MEM موفق به کسب امتیاز‌های ۱۳۱ هزار و ۸۹۵، ۱۵۳ هزار و ۵۱۴، ۷۳ هزار و ۸۸۳ و در نهایت ۱۲ هزار و ۸۱۴ شده بود. با مقایسه‌ای کوتاه به این موضوع پی می‌بریم که امتیاز آیپد پرو ۲۰۱۸ در بخش CPU از حدود ۱۳۱ هزار (در آیفون ۱۰ اس مکس) به ۱۵۹ هزار رسیده است که بهبود نسبتا جزئی به‌شمار می‌آید. چنین بهبودهایی در بخش‌های UX و MEM هم به‌چشم می‌‌خورد؛ اما بخش اصلی بهبود A12X نسبت به A12، به امتیاز ثبت‌شده در بخش GPU باز می‌گردد؛ جایی که عملکرد پردازنده‌ی آیپد پرو ۲۰۱۸، تحسین‌برانگیز است.

    بنچمارک آیپد پرو 2018 در انتوتو / iPad Pro 2018 AnTuTu Benchmark

    مقایسه‌ی عملکرد آیفون ۱۰ اس مکس (راست) و آیپد پرو ۲۰۱۸ (چپ) در انتوتو

    A12 پیشتر توانسته بود در این بخش امتیاز اندکی بیشتر از ۱۵۳ هزار را کسب کند؛ این درحالی است که A12X به‌لطف بهینه‌سازی بهتر، موفق به کسب امتیاز ۳۱۵ هزار و ۱۰۸ شده است؛ یعنی بیش از دو برابر بیشتر از A12. واحد پردازش گرافیکی قرارداده شده در A12X متعلق به خود اپل است که امکان اجرای بهتر رندرینگ چند لایه‌ای را فراهم می‌سازد.

    اپل مدعی شده است که A12X با وجود داشتن عملکرد فوق‌العاده نسبت به نسل قبل خود، انرژی زیادی را مصرف نمی‌کند. در کنار این‌ها جالب است بدانید که A12X دارای واحد پردازش مبتنی بر شبکه‌ی عصبی (NPU) اختصاصی و بیش از ۱۰ میلیارد ترانزیستور است؛ از طرفی، A12 تنها ۶.۹ میلیارد ترانزیستور دارد.

    شما می‌توانید با مراجعه به صفحه‌ی آیپد پرو ۲۰۱۸ در دیتابیس محصولات زومیت، از مشخصات فنی این دستگاه مطلع شوید؛ با مراجعه به دیتابیس همچنین می‌توانید از قیمت تبلت‌ها نیز اطلاع پیدا کنید

    نظر شما در این رابطه چیست؟ آیا انتظار چنین عملکردی را از پردازنده‌ی جدید اپل داشتید؟


     سیگنال‌های خودآگاهی قلبی موجب افزایش بازده روش مواجهه‌ کامپیوتری برای درمان مشکل ترس از عنکبوت می‌شوند.

    میلیون‌ها فرد در کل جهان دچار مشکل عنکبوت‌هراسی (ترس از عنکبوت) هستند؛ یک ترس غیرمعقول از عنکبوت‌ها که بر اساس شواهد می‌تواند یک پاسخ ذاتی باشد که طی تکامل در مغز ایجاد شده است. درحالی که این ترس ممکن است بقایای یک مکانیسم بسیار قدیمی برای بقا باشد، اضطراب ناشی از آن، چیزی است که بیشتر افراد عنکبوت‌هراس، می‌خواهند از آن رهایی یابند.

    اخیرا دانشمندان در انگلیس کشف کرده‌اند که ضربان قلب خود بیمار می‌تواند همراه با فرایند معمول درمان به روش مواجهه‌ی کامپیوتری به فرد کمک کند که بر ترس خود از این موجودات غلبه کند. این روش درمان ممکن است در درمان انواع دیگر ترس‌ها نیز مفید باشد. هوگو کریچلی از دانشگاه ساسکس می‌گوید:

    بسیاری از ما دچار نوعی از هراس (فوبیا) هستیم، مثلا عنکبوت‌هراسی، ترس از مورد تمسخر واقع شدن و حتی ترس نسبت به برخی از غذاها. روش درمان‌هراس‌ها معمولا مواجهه‌ی بیمار با مواردی است که از آن‌ها می‌ترسد ولی این روش به زمان زیادی نیاز دارد.

    درمان به روش مواجهه شامل قرار دادن بیمار در معرض عامل هراس‌آور با استفاده از روش‌های مختلف است، با این تصور که در نهایت بیمار نسبت به عامل ترس سازگاری پیدا خواهد کرد. پژوهشی‌ پیشین روی حس آگاهی از وضعیت درونی بدن نشان می‌دهد که تنظیم سرعت ضربان قلب با سیگنال‌ها و پردازش ترس مرتبط است. در مطالعه‌ی جدید، پژوهشگران می‌خواستند ببینند که آیا می‌توانند از این ارتباط به عنوان بخشی از روند درمان به روش مواجهه بهره ببرند یا خیر.

    درمان عنکبوت هراسی

    آگاهی درونی (Interoception) به عنوان درک وضعیت داخلی بدن تعریف می‌شود. آگاهی از بدن دارای ارتباط قوی با هویت من در فرد است: حس من بودن. یک سوال کلیدی این است که مغز چگونه سیگنال‌های حسی مختلف بدن را با هم ادغام می‌کند تا تجربه‌ای از بدن به عنوان من به‌وجود آورد، چیزی که با عنوان حس مالکیت بدن شناخته می‌شود. شواهد نشان می‌دهند که تلفیق سیگنال‌های مربوط به ادراکات بیرونی مرتبط با بدن نظیر دیدن و لمس کردن، حس مالکیت بدن را تولید یا حتی تغییر می‌دهند. این موضوع شامل پردازش و ادغام سیگنال‌های رسیده از بدن در مغز است که امکان نمایشی دقیقی از وضعیت فیزیولوژیکی بدن را فراهم می‌کند. این امر برای حفظ هموستازی در بدن و کمک به این نوع آگاهی مهم است (مفهوم این آگاهی از وضعیت درونی، معادل consciousness نیست). سیگنال‌های آگاهی درونی در مغز به‌وسیله‌ی مسیرهای عصبی مختلفی که امکان پردازش حسی و پیش‌بینی وضعیت درونی بدن را می‌دهند، تولید می‌شوند. نمایش اشتباه وضعیت درونی یا قطع ارتباط بین سیگنال‌های بدن و تفسیر و پیش‌بینی آن سیگنال‌ها توسط مغز احتمالا با برخی از اختلالات عصبی نظیر اضطراب، افسردگی، وسواس، اوتیسم و ترس ارتباط دارند.

    نویسندگان در مقاله‌ی خود نوشتند:

    مقاله‌های مرتبط:

    ما این اصل را مورد آزمایش قرار دادیم که سیگنال‌های خودآگاهی قلبی موجب تغییر خروجی نتیجه‌ی روش درمان مواجهه‌ی کامپیوتری برای درمان مشکل ترس از عنکبوت می‌شود و بنابراین راهی برای افزایش بازده درمان است.

    به‌منظور بررسی این موضوع، ۵۳ شرکت‌کننده‌ی سالم که سطح بالایی از عنکبوت هراسی را در یک پرسشنامه‌ی آنلاین ثبت کرده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. کل گروه به سه دسته تقسیم شدند. تمام گروه‌ها در معرض مواجهه‌ی کامپیوتری با عنکبوت قرار می‌گرفتند، یعنی تصاویری از عنکبوت‌ها از طریق نمایشگر به آن‌ها نشان داده می‌شد. در همین زمان حسگرهای الکتروکاردیوگراف نیز به بدن آن‌ها وصل شده بود تا فعالیت قلب آن‌ها تحت نظارت قرار گیرد. این تصاویر به گروه اول، در زمان سیستول قلب (انقباض ماهیچه‌ی قلب) نشان داده می‌شد در حالی که به گروه دوم، در فاصله‌ی بین ضربان‌های قلب یعنی زمان دیاستول قلب (انبساط ماهیچه‌ی قلب) نشان داده می‌شد. تصاویر به گروه شاهد در زمان‌های تصادفی نشان داده شد.

    درمان عنکبوت هراسی

    در این مطالعه، در بسیاری از شرکت‌کنندگان مقداری کاهش در ترس از عنکبوت در اثر این مواجهه مشاهده شد که البته موضوع مورد انتظاری بود زیرا این روش رویکردی تثبیت‌شده در درمان اضطراب است. اما بنا به گزارش خود افراد، ترس از عنکبوت در گروهی از افراد که در گروه سیستول قلب بودند و تصاویر همزمان با ضربان قلبشان به آن‌ها نشان داده می‌شد، کاهش بیشتری پیدا کرده بود. نویسندگان می‌نویسند:

    این یافته‌ها نشان‌دهنده‌ی پردازش بهتر ادراکی از محرک‌های عامل ترس و مواجهه‌ی روانشناختی بزرگ‌تری برای یادگیری از بین بردن هراس است.

    موضوع دیگر اینکه میزان این تاثیر در افرادی که دارای آگاهی درونی بهتری بودند، بیشتر بود. در این مطالعه آگاهی درونی بیشتر به مفهوم این بود که آن‌ها بهتر قادر به تشخیص و شمارش ضربان‌های قلب خود بودند. البته در این زمینه مجال انجام پژوهش‌های بسیاری وجود دارد و ضربان قلب به تنهایی نمی‌تواند درمان تمام ترس‌های غیرطبیعی یک فرد از عنکبوت باشد. با این وجود این یافته‌ها نشان می‌دهند که زمان‌‌بندی دقیق و مناسب برای درمان به روش مواجهه در محور حرکات قلبی می‌تواند روی نتیجه‌ی درمان فرد اثر داشته باشد، همان‌طور که می‌تواند نشانگری برای دقت آگاهی از درون بدن باشد که در آینده ممکن است به طراحی روش‌های اختصاصی درمانی برای افراد مختلف منجر شود. کریچلی می‌گوید:

    پژوهش ما نشان‌دهنده‌ی این است که چگونگی پاسخ در برابر ترس می‌تواند وابسته به این موضوع باشد که آیا ما عامل ترس را در هنگام ضربان قلب می‌بینیم یا در فواصل بین ضربان‌های قلب.

    نتایج این پژوهش در ژورنال Psychosomatic Medicine منتشر شده است.


    یک طراح مستقل، رندرهای مفهومی زیبایی از شاسی‌بلند جیپ با نام فریدم منتشر کرد.

    شاید طراحی خودروهای جدید کار آسانی به‌نظر برسد؛ همه افراد این کار را در موقعیت‌های دیگری مانند مدرسه و دانشگاه انجام داده‌اند، اما به روشی بسیار ساده و سطحی که متناسب با توانایی دانش‌آموز یا دانشجو باشد. ولی طراحی خودروهای جدید در سطح عالی بسیار سخت‌تر خواهد بود؛ شاید به همین دلیل باشد که رندر مفهومی جیپ با طراحی آنتونیو پگلیا در سایت Bēhance.net، خیلی عالی به نظر می‌رسد. این رندر زیبای مفهومی که جیپ فریدم (Jeep Freedom) نامیده می‌شود، یکی از جامع‌ترین طراحی‌های خودرو به شمار می‌رود. 

    Jeep Freedom Concept / شاسی بلند مفهومی جیپ فریدم

    معمولاً‌ طراحان بیهانس (Bēhance) یک یا دو تصویر از رندرهای خود ارائه می‌کنند. اما آنتونیو پگلیا در این طراحی مفهومی جزئیات زیادی از شاسی‌بلند جیپ فریدم به نمایش می‌گذارد. علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به سایت بیهانس تصاویر زیبایی از تمام زوایای مشاهده کنند. طراحی خطوط بدنه یکی از دشوارترین جزئیات در طراحی رندر است که پگلیا به آن توجهی ویژه دارد. مشاهده می‌کنیم که چگونه خطوط بدنه از گلگیر جلو تا عقب امتداد دارند و در مسیر خود به سمت بالا حرکت می‌کنند. 

    مقاله‌های مرتبط:

    چنین طرحی می‌تواند یکی از خودروهای آینده جیپ باشد و شاید روزی به‌عنوان نسخه جدید شاسی‌بلند جیپ چروکی (Jeep Cherokee) وارد بازار شود. چراغ‌های نازک و جلوپنجره مشبک کانسپت جیپ فریدم، بسیار آینده‌نگرانه طراحی شده‌اند و می‌توان برخی از جزئیات موجود در خودروی مفهومی جیپ یونتو (Jeep Yuntu Concept) را در آن تشخیص داد. مدل مفهومی جیپ یونتو سال گذشته در نمایشگاه خودروی شانگهای رونمایی شد. همچنین برخی نشانه‌های کلاس بدنه کراس‌اورکوپه همراه با سقف شیب‌دار در طراحی کانسپت جیپ فریدم دیده می‌شود که احتمالاً با سبک و زبان طراحی محصولات جیپ در تضاد باشد. 

    Jeep Freedom Concept / شاسی بلند مفهومی جیپ فریدم

    باتوجه به طراحی شیشه‌های جانبی، به تولید رسیدن احتمالی این طرح بسیار ضعیف است؛ چرخ‌ها نیز بسیار بزرگ هستند. همچنین این‌طور به نظر می‌رسد که درهای مفهومی جیپ فریدم فضای زیادی برای ورود و خروج آسان فراهم نمی‌کنند. البته نمی‌توان به یک رندر مفهومی ایراد گرفت و طرح مفهومی آنتونیو پگیلا، در حد خود بسیار بی‌نظیر است و باید به او برای ایجاد چنین طرحی تبریک گفت.


    اگر دوره‌های آموزشی سازمانی، بر اساس نیازهای مهارتی کارمندان برنامه‌ریزی نشوند و هدف متمرکزی را دنبال نکنند، احتمال شکست سرمایه‌گذاری منابع انسانی بالا می‌رود.

    درحالی‌که بسیاری از کارشناسان، بر اهمیت و مزایای توسعه کارکنان (نیروی کار رقابتی‌تر، حفظ منابع انسانی و افزایش مشارکت کارکنان) تأکید می‌کنند، منتقدان نیز به عدم نتیجه‌بخشی دردناک این سرمایه‌گذاری‌ها اشاره می‌کنند. هر دو دیدگاه تا حدودی درست و واقعی است. آموزش کارمندان برخی اوقات مفید واقع می‌شود، ولی غالباً شکست می‌خورد. به‌ویژه هنگامی‌که از آموزش، برای حل مشکلاتی استفاده می‌شود که درواقع راهکار آن‌ها نیست.

    بسیاری از رهبران، آموزش را نوشداروی فرصت‌های روشن یادگیری و مشکلات رفتاری می‌دانند. به‌عنوان‌مثال، چند ماه پیش یک شرکت خدمات مالی جهانی از ران کاروچی؛ هم‌بنیانگذار و مدیر ارشد موسسه‌ی مشاوره‌ی رهبری و سازمانی Navalent درخواست کرد تا یک کارگاه آموزشی برای کاهش رفتارهای بوروکراتیک و افزایش روحیه‌ی کارآفرینی کارمندان؛ برگزار کند. هدف شرکت مالی این بود که کارمندان پس‌ازاین، مدت زیادی منتظر اجازه و تصویب کارفرما نمانند و سریع‌تر تصمیم‌گیری کنند. اگرچه شرکت مشتاق به سرمایه‌گذاری در این زمینه بود، اما کارگاه آموزشی، راه مناسبی برای معرفی رفتار جدید و موردنظر سازمان نبود.

    Investing in Training Employees

    آموزش می‌تواند ابزار قدرتمندی باشد، اما تنها زمانی که ثابت شود علت اصلی نیاز به آن، مهارت‌های توسعه‌نیافته یا کمبود دانش است. در این شرایط، یک برنامه‌ی به‌خوبی طراحی‌شده با محتوای سفارشی در کنار ابزارها و تسهیلات مرتبط، تمارین تقویت مهارت و مقیاسی برای سنجش پیشرفت مهارت، عالی عمل می‌کند. ولی در مورد سازمانی که در مورد آن صحبت کردیم، ضعف مهارت‌ها ارتباط کمی با مشکل اصلی آن‌ها داشت. پس‌ازاینکه کاروچی علل درخواست کارگاه را جویا شد، متوجه شد که مشکل اصلی آن‌ها، بیشتر به مسائل زیر مربود می‌شود:

    • ناکارایی فرایندهای تصمیم‌گیری، که مشخص نمی‌کردند چه گروه و چه رهبرانی، مسئولیت کدام تصمیم‌گیری‌ها را به عهده‌دارند.
    • عدم توزیع مناسب قدرت سازمانی و متمرکز شدن اختیارات در رده‌های بالای سازمان
    • فقدان انتظارات قابل‌سنجش در مورد تصمیم‌گیری‌های کارمندان
    • کمبود فناوری‌های مناسبی که اطلاعات را سریعاً به افراد انتقال دهد، تا آن‌ها تصمیم‌گیری بهینه‌ای داشته باشند.

    ازآنجاکه این سازمان با مشکلات سیستماتیک مواجه بود، بعید بود که برگزاری یک دوره‌ی آموزشی، نتایج مثبت و پایداری به همراه داشته باشد.

    یادگیری نتیجه‌ی تفکر است نه آموزش. یادگیری زمانی اتفاق می‌افتد که کارمندان با تأمل و تفکر، رفتار جدیدی را انتخاب می‌کنند. اما اگر محیط کار این رفتار را پشتیبانی نکند، یک کارمند آموزش‌دیده نمی‌تواند تغییری به وجود بیاورد. در ادامه، سه شرط موردنیاز برای مؤثر واقع‌شدن راهکارهای آموزش را عنوان می‌کنیم:
    Investing in Training Employees

    پشتیبانی سیستم‌های داخلی از رفتار مطلوب جدید: کشف و مشاهده‌ی رفتارهای نامطلوب، مسلماً نشانه‌ی این است که موردی باید تغییر کند. ولی ممکن است ریشه‌های رفتار نامطلوب، کمبود دانش و مهارت نباشد. در یک سازمان، رفتارهای فردی تحت تأثیر عوامل زیادی قرار می‌گیرند. برای مثال: مدیران چگونه و با چه وضوحی اولویت‌ها را مشخص و به کارمندان تفهیم می‌کنند، فرهنگ و ارزش‌های سازمانی چیست، عملکرد کارمندان چگونه ارزیابی و پاداش‌دهی می‌شود، یا اینکه در یک سازمان، چندین سطوح سلسله‌مراتب وجود دارد.

    همه‌ی این فاکتورها در شکل دادن رفتار کارکنان نقش دارند. در مثال بالا، رفتار نامناسب کارمندان ناشی از نادانی و ناآگاهی آن‌ها نبود، بلکه پروسه‌های تصمیم‌گیری سازمانی، مانع از این می‌شد که رفتار بهتری نشان دهند. در این سازمان حتی تصمیم‌گیری‌های تکنیکی نیز باید در سطوح مختلف تصویب می‌شدند. از طرف دیگر، فقط مقامات ارشد سازمان حق دسترسی به اطلاعات ضروری را داشتند. فرهنگ‌سازمانی کارمندان را وادار می‌کرد که پیش از هر اقدامی، از مقام ارشد خود اجازه بگیرند. تا زمانی که این مسائل حل نمی‌شد، برگزاری کارگاه آموزشی بی‌فایده بود.

    متعهد بودن به تغییرات: هر ارزیابی جامع سازمانی، مشخص می‌کند که چه مهارت‌هایی باید در کارمندان توسعه پیدا کند. به‌علاوه، مشخص می‌کند تحت چه شرایطی، پس از اجرای دوره‌ی آموزشی، مهارت‌های جدید تقویت و حفظ می‌شوند. صرفاً به این دلیل که یک سازمان، رفتارهای نامطلوب را کشف می‌کند، به این معنا نیست که برای تغییر رفتارهای غلط و پذیرش رفتارهای جدید آماده است.

    به‌عنوان‌مثال زمانی که کاروچی، علل اصلی مشکلات را به مقامات سازمان اطلاع داد، با یک پاسخ کلاسیک مواجه شد: «بله، ما می‌دانیم که این مسائل چه عواقبی دارند. اما فکر می‌کنیم کارگاه آموزشی، قدم اول پیشرفت است. بعداً به این مسائل هم رسیدگی می‌کنیم.» معنای این پاسخ روشن است: «قرار نیست چنین اتفاقی بیفتد». اگر یک سازمان، تمایل نداشته باشد که ریشه‌های یک مشکل را حل کند، آموزش فایده‌ای نخواهد داشت.

    Investing in Training Employees

    راه‌حل آموزشی باید مستقیماً به اولویت‌های استراتژیک کمک کند: هنگامی‌که سازمان یک استراتژی جدید را به کار می‌گیرد، مانند راه‌اندازی یک بازار یا یک محصول جدید، آموزش نقش مهمی در افزایش دانش و مهارت کارمندان ایفا می‌کند. دانش و مهارت تخصصی، به موفقیت استراتژی کمک می‌کنند. اما زمانی که آموزش، هدف مشخص و متمرکزی را دنبال نمی‌کند، ریسک شکست سرمایه‌گذاری در آن بالا می‌رود.

    برای مثال، شرکتی یک دوره‌ی آموزشی را برای کارکنان تمام دپارتمان‌ها برگزار کرده بود. وقتی از کارمندان تأثیرات کلاس‌ها را جویا شدند، آن‌ها به‌سادگی می‌گفتند: «مزیت کلاس‌ها این است که لااقل چند ساعت از دفتر کار خارج می‌شویم.» از طرف دیگر، مدیری که این پروسه را انتخاب کرده بود نیز اظهار کرد: «داده‌های ما در مورد تعامل کارمندان، حاکی از این بود که آن‌ها استرس و فشار زیادی را تحمل می‌کنند. من فکر کردم که این دوره، به افزایش تمرکز و کاهش تنش آن‌ها کمک می‌کند.» اما وقتی‌که از او پرسیدند علت استرس کارمندان چیست، پاسخ قاطعی نداشت. او گفت: «من واقعاً نمی‌دانم. ولی بیشتر داده‌های منفی ما، از کارمندان جوان به‌دست‌آمده و آن‌ها از فشار کار زیاد شکایت دارند. به‌علاوه، آن‌ها دوره‌های آموزشی را دوست دارند.»

    او معتقد بود که دوره‌های آموزشی، راهکارهای استراتژیک هستند، زیرا با متریک‌های مهم کارمندان همسویی دارند. اما ارزیابی‌ها نشان می‌داد که گرچه کارمندان، دوره‌ی آموزشی را «جالب» می‌دانند، اما درواقع این کلاس‌ها کمکی به کاهش استرس آن‌ها نمی‌کند. حجم کاری بالا، به دلایل زیاد و مختلفی استرس کارمندان را افزایش می‌دهد. به همین دلیل بهتر بود مدیر، انرژی خود را برای پیدا کردن مشکلات خاص هر دپارتمان صرف می‌کرد و راه‌حل ویژه‌ای را به هر بخش پیشنهاد می‌داد.

    اگر می‌خواهید بودجه‌ی زیادی را روی آموزش کارمندان سرمایه‌گذاری کنید، ابتدا مطمئن شوید که آموزش، یک راهکار استراتژیک برای حل نیازهای مهارتی کارمندان است. به‌علاوه، اطمینان حاصل کنید که سازمان، از دانش و مهارت‌های جدید در برابر فاکتورهای تهدیدکننده‌ی موفقیت، پشتیبانی می‌کند. اگر از این شرایط اطمینان ندارید، بهتر است بودجه‌ی سازمان را برای برگزاری دوره‌های آموزشی صرف نکنید.