قوانین جدید آیرودینامیک خودروهای فرمول یک برای فصل ۲۰۱۹ پس از انجام اصلاحات منتشر شد. این قوانین با تمرکز ویژه بر سبقت‌گیری بیشتر تنظیم شده‌اند.

    سرانجام پس از گذشت بیش از یک ماه گفتگو، قوانین آیرودینامیک فصل ۲۰۱۹ فرمول یک نهایی شد. اما قوانین کامل آیرودینامیک، پس از ضرب‌العجل ۳۰ آوریل ۲۰۱۸ مصادف با ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷ نهایی شده است. همیشه در قوانین طراحی و آیرودینامیک فرمول یک بحث‌های ضد و نقیض وجود داشته است. این‌بار نیز برای جلوگیری از مشکلات ریز و درشت که منجر به سوء استفاده می‌شود، چند جلسه بین مقامات فرمول یک، فدارسیون جهانی اتومبیلرانی (FIA) و تیم‌های شرکت کننده برگزار شد. مشکل برخی تیم‌های شرکت کننده با قوانین جدید، عدم توجه به تمام جنبه‌های طراحی بود. در حقیقت برای جذاب شدن مسابقات و سبقت‌گیری بیشتر، قوانین با عجله طراحی شده بودند.فرمول یک / Formula 1

    پس از رأی‌گیری قوانین آیرودینامیک جدید و اعتراض چند تیم، با این‌که آخرین مهلت تغییرات به سر آمده بود، اما اصلاحات لازم انجام شد. نسخه‌ی اصلاح شده‌ی قوانین آیرودینامیک فصل ۲۰۱۹ سرانجام چند روز گذشته نهایی شد، اما برای تصویب کامل، ۱۰ تیم شرکت کننده‌ باید در توافق کامل نسخه‌ی اصلی ۱۰ اردیبهشت را منحل کنند. چارلی وایتینگ، اداره‌کننده‌ی مسابقات فرمول یک در مورد شرایط پیش آمده گفت:

    قوانین تمام و کمال تصویب و نهایی شده‌اند. مشکل فعلی جامع نبودن قوانین است که در حال حاضر در دست انجام است. نسخه‌ی جدید قوانین که بر اساس اعتراض و نظر برخی تیم‌ها تنظیم شده است، دوشنبه یا سه‌شنبه‌ی این هفته به تیم‌ها ارسال می‌شود. باید دید که نظر تیم‌ها در مورد قوانین اصلاح شده چگونه است و آیا همه راضی هستند یا نه. اگر نظر مثبت جمعی حاصل نشود، چاره‌ای جز تنظیم دستور‌العمل‌های فنی جدید برای شفاف‌سازی بیشتر نخواهد بود.

    فرمول یک / Formula 1

    مقاله‌های مرتبط:

    وایتینگ در ادامه تأیید کرد که ایجاد دستور‌العمل‌های فنی جدید که دست تیم‌ها را در طراحی خلاقانه می‌بندد، بهترین راه‌حل موجود نیست. او گفت:

    شرایط خیلی آشفته می‌شود. فکر می‌کنم که همه‌ی تیم‌ها در کامل شدن قوانین اتفاق نظر داشته باشند. به‌هرحال مطمئنم که در پایان همه چیز به‌ خوبی و خوشی به سرانجام می‌رسد.

    مشکل اصلی در قوانین آیرودینامیک فصل ۲۰۱۹، ابعاد فرضی طراحی بخش‌های مختلف خودرو است که باید با قوانین جدید و قدیم در تناسب باشند. وایتینگ در این مورد اضافه کرد:

    مشکل اصلی همین است، اما در بخش کانال‌های هوارسانی سیستم ترمز هم اختلاف نظر وجود دارد. فکر می‌کنم که نکته‌ی اصلی استفاده یکسان طرح هوارسانی در ترمزهای جلو و عقب باشد. به نظر من این مورد بخشی بود که برخی تیم‌ها در مورد آن راضی نبودند بنابرین برای رفع مشکل، قوانین اصلاح شد.

    Christian Horner

    در این بین تیم‌هایی که از ابتدا با تغییر قوانین آیرودینامیک مخالفت کرده‌ بودند، حالا در مورد اصلاح‌سازی آن و روند طولانی تصویب نهایی نظر مساعدی ندارند. مدیر تیم ردبول، کریستین هورنر گفت:

    متأسفانه بخاطر اینکه قوانین به‌سرعت و بدون در نظر گرفتن تمام جوانب تنظیم شده‌اند، مجموعه‌ی کلی مناسب نیست و حالا برای اصلاحات نیازمند قوانین بیشتری هم هستند. یا حتی امکان دستورالعمل‌های فنی جدید وجود دارد. فایده‌ی این‌کار چیست؟ از آوریل تا امروز همه چیز تغییر کرده است. باید مرحله‌ی جدیدی از جلسات دوباره برگزار شود. فکر می‌کنم که همه‌ی تیم‌ها از اساس قوانین اطلاع دارند، اما با وجود اصلاحات جدید، بدون شک زمان زیادی صرف رأی‌گیری و بحث‌های بیشتر می‌شود.

    فرمول یک / Formula 1

    پس از گرن‌پری کانادا و نمایش نه‌چندان جذاب و بدون سبقت‌گیری زیاد، طرفداران فرمول یک بیشتری خواستار قوانین جدید آیرودینامیک هستند. مقامات فرمول یک برای برگزاری مسابقات جذاب‌تر، قوانین جدید آیرودینامیک را تنظیم کرده‌اند تا با سبقت‌های بیشتر، رقابت‌های نزدیک‌تر و جذاب‌تری شاهد باشیم. قوانین جدید آیرودینامیک را می‌توان پیش نمایش قوانین فنی فصل ۲۰۲۱ دانست. به‌طور کلی خودروهای فرمول یک فصل آینده تغییرات زیر را در طراحی آیرودینامیک تجربه خواهند کرد:

    • طراحی ساده‌تر باله‌ی جلو بدون بالچه‌های کوچک، با پهنا، ارتفاع و عمق بیشتر
    • حذف بالچه‌های نصب شده در کانال هوارسانی سیستم ترمز
    • حذف دریچه‌ی هوای مرکزی چرخ‌ها
    • ۱۵ سانتی‌متر کاهش ارتفاع صفحه‌ی آیرودینامیک جانبی  و ۱۰ سانتی‌متر نقطه نصب جلوتر
    • حذف شیارهای افقی هوایی باله‌ی عقب
    • باله‌ی عقب با ۱۰۰ میلی‌متر پهنای بیشتر و ۲۰ میلی‌متر ارتفاع بیشتر
    • افزایش فضای باز شدن DRS از ۶۵ به ۸۵ میلی‌متر

    همانطور که از تغییرات مشخص است، خودروهای فصل ۲۰۱۹ فرمول یک چابک‌تر خواهند شد. به‌خصوص تغییرات باله‌ی عقب که نیروی DRS را تا ۳۰ درصد افزایش خواهد داد. قوانین آیرودینامیک فصل ۲۰۱۹ یا با رأی‌‌گیری جمعی تیم‌ها یا با فشار فدارسیون جهانی اتومبیلرانی و تنظیم دستور‌العمل‌های فنی سخت‌گیرانه رسماً تصویب خواهند شد. تغییرات جدید خودروهای فصل آینده در ویدئوی زیر قابل مشاهده است.



    پژوهشگران با ۱۰۰ هزار بار اجرای یک مدل هوش مصنوعی، اسپانیا و آلمان را به‌عنوان بخت‌های نخست قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۸ اعلام کردند.

    مقاله‌های مرتبط:

    در جریان جام جهانی ۲۰۱۰ یک اختاپوس پیش‌گو به‌نام پائول، در ۱۲ بازی از ۱۴ بازی (از جمله بازی فینال) برنده را به‌درستی پیش‌بینی کرد. اکنون پس از گذشت هشت سال از آن رویداد، در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه راهکار علمی‌تری برای پیش‌بینی نتیجه‌ی نهایی بازی‌ها در اختیار داریم. این بار پژوهش‌گران برای پیش‌بینی نتیجه‌ی این رویداد محبوب و حساس، یک مدل مبتنی بر هوش مصنوعی را ۱۰۰ هزار بار اجرا کرده‌اند. براساس مدل‌سازی صورت‌گرفته، اسپانیا، آلمان و برزیل به‌ ترتیب بخت‌های اول قهرمانی در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه هستند.

    گروهی از پژوهشگران دانشگاه صنعتی دورتموند، دانشگاه صنعتی مونیخ و دانشگاه گنت بلژیک با کمک‌ گرفتن از یادگیری ماشینی مبتنی بر شاخص‌هایی مانند رتبه‌ی کشورها در فیفا، جمعیت هر کشور و میزان تولید ناخالص ملی آن‌ها، شانس کشورها در شرط‌بندی‌های صورت‌گرفته، تعداد بازیکنان هر تیم ملی که در یک باشگاهی هم‌بازی هستند، متوسط سن بازیکنان و تعداد جام‌های لیگ قهرمانان آن‌ها به چنین نتیجه‌ای دست یافته‌اند. پژوهشگران با در نظر گرفتن شاخص‌های یادشده، مدل هوش مصنوعی را ۱۰۰ هزار بار اجرا کردند و احتمال صعود هر تیم از مرحله‌ی گروهی به مراحل بالاتر را محاسبه کردند. جدول زیر شانس هر تیم در مرحله‌ی گروهی را نشان می‌دهد.

    پیش بینی هوش مصنوعی از جام جهانی ۲۰۱۸

    جدول بعدی شانس هر تیم در تمام مراحل جام جهانی ۲۰۱۸ را به تصویر می‌کشد، بر اساس این جدول، اسپانیا با اختلافی جزئی نسبت به آلمان، بخت نخست قهرمانی در رقابت‌های این دوره است. در این جدول، تیم ملی کشورمان بین ۳۲ کشور، جایگاه سی‌ام را از حیث احتمال صعود و قهرمانی در تورنمنت پیش رو دارد.

    پیش بینی هوش مصنوعی از جام جهانی ۲۰۱۸

    نکته‌ی جالب توجه این است که بر اساس محاسبات انجام‌شده، در محتمل‌ترین حالت از مرحله‌ی حذفی، آلمان برای دومین سال پیاپی قهرمان جام جهانی خواهد شد و جام را به خانه خواهد برد. پژوهشگران دلیل چنین نتیجه‌ای را شانس بالای آلمان برای شکست‌دادن اسپانیا در مرحله‌ی نیمه‌نهایی عنوان می‌کنند؛ اما آلمان مسیر دشوارتری در پیش دارد و ممکن است در مرحله‌ی حذفی از گردونه‌ی رقابت‌ها خارج شود.

    پیش بینی هوش مصنوعی از جام جهانی ۲۰۱۸

    البته باید به دیده‌ی تردید به نتیجه‌ی پیش‌بینی‌ها نگریست؛ زیرا پژوهشگران نیز معتقدند که با توجه به گستردگی احتمالات، حدس زدن نتیجه‌ی نهایی این تورنمنت دشوار خواهد بود. علاوه‌ بر موارد یادشده، مدل مبتنی بر یادگیری ماشینی پژوهشگران نمی‌توانست احتمال اخراج شدن سرمربی تیم ملی اسپانیا دو روز پیش از آغاز رقابت‌ها و در پی آن، بروز تنش در این تیم را پیش‌بینی کند.

    نظر شما در خصوص قهرمان احتمالی جام جهانی چیست؟


    گوشی هوشمند تاشو سامسونگ در سال ۲۰۱۹ با قیمتی حدود ۲۰۰۰ دلار و تعداد محدود به بازار عرضه خواهد شد. 

    حدود سه سال قبل، اولین اخبار درباره‌ی تصمیم سامسونگ برای طراحی و تولید گوشی هوشمند تاشو منتشر شد. اکنون بعد از گذشت نزدیک به سه سال، اگر همه چیز خوب پیش برود و سامسونگ بتواند گوشی هوشمند تاشو خود را با مشخصات و ویژگی‌های مورد انتظارش آماده کند، باید انتظار داشته باشیم، در نمایشگاه MWC سال ۲۰۱۹ شاهد رونمایی رسمی و عرضه‌ی آن به بازار باشیم.

    البته سامسونگ قصد دارد در نمایشگاه CES سال ۲۰۱۹ در فضایی خصوصی و تنها برای اپراتورهای مخابراتی شریک خود، گوشی تاشو را به نمایش بگذارد. در نمایشگاه CES 2018 نیز سامسونگ از گوشی تاشو خود پشت درهای بسته رونمایی کرد. طبق اعلام نظر و بررسی تحلیل‌گران بازار، در صورتی که سامسونگ بخواهد چنین گوشی هوشمند تاشویی را به بازار عرضه کند، قیمت آن حدود ۲۰۰۰ دلار خواهد بود. 

    همان‌ طور که گفته شد، انتظار نداریم گوشی هوشمند تاشو سامسونگ تا سال ۲۰۱۹ به بازار عرضه شود. ولی ظاهرا تأمین‌کنندگان قطعات آن، از ماه نوامبر شروع به ارسال سفارش‌های سامسونگ الکترونیکس کرده‌اند تا بتواند تولید انبوه محصول خود را آغاز کند. کیم جونگ ایون، سرپرست تحقیقاتی گلدن بریج، پیش‌بینی کرده است که قیمت خرده‌فروشی گوشی هوشمند تاشو سامسونگ با نمایشگر اولد ۷.۳ اینچی، بدون در نظر گرفتن یارانه‌ی اپراتورهای مخابراتی حدود ۱۸۵۰ دلار خواهد بود. اندازه‌ی نمایشگر در حالت عادی ۴.۵ اینچ و وقتی باز شود، ۷.۳ اینچ خواهد بود. 

    گوشی هوشمند تاشو سامسونگ

    مقاله‌ی مرتبط:

    پیش از این گفته شده بود که ظاهرا گوشی هوشمند تاشو سامسونگ دارای دو نمایشگر داخلی و یک نمایشگر بیرونی است. وقتی گوشی باز شود و دو نمایشگر داخلی در کنار یکدیگر قرار بگیرند، صفحه نمایش بزرگ‌تر ۷.۳ اینچی را در اختیار کاربر قرار خواهند داد. همان‌طور که گفته شد، انتظار می‌رود سامسونگ نمونه اولیه محصول خود را در نمایشگاه CES 2019 در ماه ژانویه (دی‌ماه) و پیش از رونمایی رسمی برای اپراتورهای مخابراتی شریک خود رونمایی کند. ولی رونمایی رسمی گوشی هوشمند تاشو سامسونگ به ماه جولای (تیرماه) و نمایشگاه MWC موکول خواهد شد.

    بر اساس گزارش‌های قبلی، سامسونگ قصد دارد در ابتدا حدود  ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار دستگاه گوشی هوشمند تاشو تولید کند و اگر فیدبک مثبتی از بازار دریافت کرد، محصول ویژه‌ی خود را به تولید انبوه برساند. اگر قیمت محصول جدید سامسونگ ۲۰۰۰ دلار باشد، قطعا همه کاربران قدرت خرید آن را نخواهند داشت و همین مسئله، فروش آن را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد.

    البته برخی معتقدند که هدف سامسونگ از عرضه‌ی اولین گوشی هوشمند تاشو به بازار، موفقیت تجاری و فروش نیست؛ بلکه قصد دارد توانایی خود را در عرضه‌ی محصولاتی متفاوت به رخ بکشد. گام بعدی که سامسونگ دنبال می‌کند، عرضه‌ی گوشی هوشمند تاشو با قیمتی مقرون‌به‌صرفه است تا بتواند در عرصه‌ی تولید گوشی‌ هوشمند تاشو نیز به به موفقیت تجاری دست پیدا کند.


    هوش هیجانی یکی از مهم‌ترین وجه تمایز رهبران خارق‌العاده با مدیران عادی است. نشانه‌‌های هوش هیجانی چیست و آیا می‌توان با تمرین آن را به دست آورد؟

    هوش هیجانی یا عاطفی، توانایی کنترل احساسات و درک دیگران است. افرادی که هوش هیجانی بالایی دارند، به خوبی می‌توانند با شخصیت‌های مختلف کنار بیایند و از فضای مثبت ایجاد شده برای رشد و پیشرفت خود و مجموعه استفاده کنند. روانشناسان عقیده دارند انسان‌هایی که هوش عاطفی بالایی دارند، از شانس مقبولیت بیش‌تری در رهبری از طرف دیگران برخوردار هستند. سیمون سینک نویسنده‌ی کتاب‌‌های پر فروش کسب و کار از جمله کتاب «رهبران آخر از همه غذا می‌خورند» رفتارهای زیرا را نشانه‌ی هوش عاطفی می‌داند.

    خالص‌ترین احساسات خود را بروز می‌دهند

    رهبران با هوش احساسی شخصیت انسانی دارند. آن‌ها همیشه فضای شادی را ایجاد می‌کنند. احساسات خود را بروز می‌دهند و از نشان دادن ناامیدی یا ناراحتی خود واهمه‌ای ندارند.

    رهبران با هوش هیجانی بالا به راحتی احساسات خود را بروز می‌دهند

    رهبران هوشمند ناتوانی خود را بیان می‌کنند و از دیگران کمک می‌گیرند. شاید آشکار کردن احساسات ضعف تلقی شود ولی در عمل باعث ایجاد فضای مثبت و صمیمانه‌ می‌شود.

    قبل از صحبت خوب گوش می‌دهند

    رهبران با هوش هیجانی بالا قادر به کنترل افکارشان هستند. آن‌ها هرگونه پیش زمینه و تعصب ذهنی را کنار گذاشته و با گوش دادن به حرف‌های دیگران با آن‌‌ها ارتباط برقرار می‌کنند. آن‌ها به دغدغه‌ها نگرانی‌ها و مشکلات دیگران اهمیت می‌دهند و از ایده‌های آن‌ها استقبال می‌کنند.

    به رشد کارمندانشان کمک می‌کنند

    آن‌ها از کارمندانشان انتظار رشد و تعالی دارند و خودشان را در تحقق این امر مسئول می‌‌دانند. این رهبران تلاش می‌کنند موانع را بزدایند و مسیر همواری برای رشد آن‌ها فراهم کنند.

    هوش هیجانی

    با تحسین انگیزه ایجاد می‌کنند

    طبق نتایج مطالعات بهترین شرکت‌‌ها ارج و منزلت را قوی‌ترین روش ایجاد تعهد در کارمندان می‌دانند. یکی از بهترین روش‌های انگیزه‌دهی تشویق منظم کارمندان شایسته است.

    مقاله‌های مرتبط:

    منعطف هستند

    همه‌ی ما در زندگی با چالش‌ها و اتفاقات غیرمنتظره‌ای روبه‌رو شده‌ایم. مهم نحوه‌ی برخورد و تعامل ما با اتفاقات ناخوشایند است. رهبران منعطف در برخورد با هر مشکلی با نگرش مخصوص به آن، به حل و فصل مشکل می‌پردازند. محققان پیشنهاد می‌دهند که برای حفظ انعطاف شخصیتی با ذهنیت مثبت ادراک خود را به چالش بکشید.

    اشتباه دیگران را می‌پذیرند

    رهبران خردمند می‌دانند که هیچ ‌کسی کامل نیست و احتمال خطا برای هر کسی وجود دارد. آن‌ها به اشتباه خود اقرار می‌کنند. از اشتباه درس گرفته و دیگر آن را تکرار نمی‌کنند. وقتی رهبران چنین شخصیتی را نشان می‌دهند، شجاعت ریسک‌پذیری کارمندان افزایش می‌یابد. رشد، بدون اشتباه و خطا هرگز نمی‌‌تواند محقق شود.

    چشم‌انداز‌ها را از زوایای مختلف بررسی می‌کنند

    وقتی شرایط رو به وخامت می‌‌گذارد، رهبران هوشمند از افراد مختلفی با صلاحیت‌های کم و زیاد مشورت می‌گیرند. گاهی اوقات تصمیمی که می‌گیرند مورد تایید همه نیست، ولی بهترین تصمیم است. زیرا قضیه را از زوایای مختلفی بررسی کرده‌اند و با طرز فکر‌های مختلفی آشنا شده‌اند. 

    آن طور که به نظر می‌رسد، هوش هیجانی بیش‌تر از این که به عنوان استعداد ذاتی مطرح باشد، بیش‌تر شخصیتی اکتسابی است. پس با کمی سعه‌ی صدر و تأمل می‌توان این ویژگی را در خود تقویت کرد.


    لکسوس RX 350L با هدف ارتقاء مدل RX در کلاس کراس‌اورهای لوکس ۷ سرنشینه، با بدنه‌ای کشیده‌تر نسبت به مدل استاندارد، تولید شده است.

    لکسوس RX یکی از اولین خودروهای کلاس کراس‌اور لوکس سایز متوسط است از دو دهه پیش تا به‌امروز عرضه شده است. لکسوس RX پرفروش‌ترین محصول برند زیرمجموعه‌ و لوکس تویوتا در آمریکا است که در بیشتر بازارها نیز فروخته می‌شود. در این مطلب نسخه‌ی با ابعاد طویل‌تر و سه ردیف صندلی این مدل را موسوم هب لکسوس RX350L  بررسی می‌کنیم.

    Lexus RX  / لکسوس

    لکسوس RX برای اولین بار در اواخر سال ۱۹۹۷ در بازار ژاپن با نام تویوتا هریر (Harrier) عرضه و سپس در قالب محصول لکسوس با کد RX به بازار جهانی صادر شد. از بین ۴ نسل عرضه شده از لکسوس RX با طرح انتقال قدرت محور جلو و دو محور، نسل اول آن در کلاس کامپکت و سه نسل بعد در کلاس کراس‌اور لوکس سایز متوسط تولید شده‌اند. سری RX در خانواده‌ی لوکس لکسوس، پایین‌تر مدل‌های GX و LX  و بالاتر از مدل NX قرار می‌گیرد. کد RX از سرواژه‌های کراس‌اور درخشان (Radiant Crossover) یا تفریح در دشت و طبیعت (Recreation Cross Country) تشکیل شده است. نسل اول لکسوس RX سال ۱۹۹۸ با پیشرانه‌های ۶ سیلندر V شکل و ۴ سیلندر خطی، گیربکس اتوماتیک ۴ سرعته و شاسی یکپارچه به بازار عرضه شد. در سال ۲۰۰۰ فیس‌لیفت RX رونمایی شد. نسل اول لکسوس RX در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ از نگاه نشریات JD Power و Motor Trend جذاب‌ترین و بهترین کراس‌اور لوکس بازار آمریکا انتخاب شد.

    Lexus RX 350L / لکسوس

    لکسوس RX از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ با پیشرانه‌های ۴ سیلندر و V6، گیربکس اتوماتیک ۵ سرعته و بر اساس پلتفرم K تویوتا در ژاپن و کانادا تولید شد. پس از عرضه‌ی نسل سوم RX در سال ۲۰۰۸، آخرین نسل از پرفروش‌ترین کراس‌اور لوکس لکسوس در سال ۲۰۱۵ با زبان طراحی جدید این شرکت ژاپنی عرضه شد. نسل چهارم لکسوس RX با پیشرانه‌های ۴ سیلندر خطی، V6 بنزینی و هیبرید، گیربکس اتوماتیک ۸ سرعته پ در تیپ‌های مختلف فروخته می‌شود. مدل RX 350L با سه ردیف صندلی در سال ۲۰۱۷ رونمایی شد. تولید و عرضه‌ی مدل جادارتر لکسوس RX کاملاً بر اساس درخواست مشتریان (به‌خصوص بازار آمریکا) انجام شده است.

    لکسوس RX 350L؛ یک ردیف صندلی بیشتر

    Lexus RX 350L / لکسوس

    لکسوس RX 350L با طول ۵ متر، حدود ۱۱ سانتی‌متر بزرگ‌تر از مدل استاندارد با ظرفیت ۵ سرنشین است. از آنجایی که فاصله‌ی دو محور مدل استاندارد و L مشابه و حدود ۲.۷۹ متر است، طول اضافی صرفاً در پشت ستون C جلب توجه می‌کند. خمیدگی کمتر بخش عقب برای ایجاد فضای بیشتر سر، تنها تفاوت بزرگ مدل L با استاندرد RX بوده که صرفاً در نمای نیمرخ قابل تشخیص است. در واقع لکسوس RX 350L در تمام زوایه یه جز نیمرخ مشابه تیپ‌های دیگر نسل چهارم RX است. تیپ L با قیمت پایه ۴۷ هزار و ۶۷۰ دلار فروخته می‌شود؛ با انتخاب مدل تمام چرخ محرک (AWD)، برچسب قیمت پایه ۴۹ هزار و ۷۰ دلار خودنمایی می‌کند که در مقایسه با مدل استاندارد لکسوس RX، حدود ۴۴۰۰ دلار بیشتر است.

    Lexus RX 350L / لکسوس


    مقاله‌های مرتبط:

    نکته‌ی مهم این است که لکسوس RX در ابتدا با هدف تولید تیپ جادارتر طراحی نشده است و باتوجه به اینکه فضای ایجاد شده ارتباطی به فاصله‌ی محورها ندارد، نشستن در صندلی‌های ردیف سوم کار نسبتاً مشکلی است. البته صندلی‌های ردیف دوم به‌خوبی خم می‌شوند ولی به‌دلیل اینکه درها برای کابینی با سه ردیف صندلی طراحی نشده‌اند، سوار و پیاده شدن به لکسوس RX 350L فرآیند پیچیده‌ای است. بر اساس گفته‌های تیم طراحی لکسوس، صندلی‌های ردیف سوم حدود ۶۰ سانتی‌متر فضای پا در اختیار سرنشینان قرار می‌دهند، اما باید خاطر نشان کرد که این فضا فقط در صورت جلو بردن کامل صندلی‌های ردیف دوم ایجاد می‌شود. در واقع باید سرنشینان ردیف وسط با پاهای خود خداحافظی کنند تا فضای پای ۶۰ سانتی‌متر در عقب وجود داشته باشد. در صورت ثابت نگه داشتن صندلی‌های ردیف دوم و ایجاد فضایی راحت، در نهایت سرنشین با حداکثر سن ۱۰ سال در ردیف آخر جای خواهد گرفت.

    Lexus RX 350L / لکسوس


    همانطور که می‌دانیم خودروهای با سه ردیف صندلی برای خانواده‌های پرجمعیت طراحی شده‌اند و سناریوی همیشگی این خودروها، سفرهای خانوادگی طولانی مدت است. در شرایطی که تمام صندلی‌های RX 350L تکمیل باشند، فقط ۴۶۲ لیتر فضا برای بارگیری در دسترس بوده که حتی از برخی هاچ‌بک‌های فعلی بازار هم کمتر است. با خواباندن صندلی‌های ردیف سوم، فضای بار به ۹۴۶ لیتر و خواباندن ردیف‌های سوم و دوم به ۲۰۰۲ لیتر افزایش پیدا می‌کند.

    برای مقایسه به مشخصات نزدیک‌ترین رقیب لکسوس RX 350L توجه می‌کنیم. مدل ۲۰۱۸ آکورا MDX با قیمت پایه ۴۴ هزار و ۲۰۰ دلار در مقایسه با RX 350L، حدود ۱۲ سانتی‌متر فضای پای سرنشینان ردیف آخر و ۱۴ سانتی‌متر فضای پا ردیف دوم بیشتری دارد. البته نکته‌ی مهم این است که MDX در حالت تکمیل ظرفیت، فقط ۴۲۵ لیتر در صندوق عقب حجم دارد. با این‌حال در صورت خواباندن صندلی‌های ردیف آخر، صندوق عقب آکورا ۱۰۸۷ لیتر فضا در اختیار می‌گذارد. آکورا MDX با ۱.۲۷ سانتی‌متر طول کمتر و ۲.۵ میلی‌متر ارتفاع بیشتر و فضای جادارتر از RX 350L، اهمیت طراحی خودروی ۷ سرنشینه در برابر ۵ سرنشینه را نشان می‌دهد.

    پیشرانه‌ی V6 و کابین راحت

    Lexus RX 350L / لکسوس

    از حساسیت به اعداد و جادار بودن لکسوس RX 350L که بگذریم، کابین این کراس‌اور لوکس کاملاً مجلل و راحت است. سرنشینان جلو دید بسیار خوبی به بیرون دارند که با وجود صندلی‌های چرمی باکیفیت، سواری لذت بخشی تجربه خواهند کرد. ترکیب متریال عالی و مونتاژ بی نقص، کمک شایانی به فضای داخلی لوکس RX 350L کرده است. البته نباید انتظار کیفیت کابین مرسدس‌بنز را داشت، اما این مدل با استانداردهای لکسوس همخوانی دارد و سرنشینان در جاده‌های شهری شلوغ یا بین شهری، احساس ناخوشایند نخواهند داشت.

    Lexus RX 350L / لکسوس


    لکسوس RX 350L مدل ۲۰۱۸ از همان پیشرانه‌ی ۶ سیلندر V شکل ۳و۵ لیتری مدل استاندارد RX 350 استفاده می‌کند. البته مدل RX 350L با کاهش قدرت ۵ اسب بخار و گشتاور ۶ نیوتن‌متر مواجه شده است و در مجموع، ۲۹۰ اسب بخار قدرت و ۳۵۷ نیوتن‌متر گشتاور دارد. علاوه بر این RX 350L با حدود ۱۰۵ کیلوگرم وزن بیشتر همراه شده است تا در زمان ۸.۱ ثانیه (تیپ تمام چرخ محرک) به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. مدل استاندارد RX  350 در تست سرعت صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، زمان ۷.۹ ثانیه ثبت کرده است. لکسوس RX 350L تماماً به‌منظور راحتی در مسافت‌های طولانی تنظیم شده است. گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک در کنار فرمان بدون هیایو و در آرامش کامل کار می‌کنند. شاسی نیز به‌منظور سواری راحت تیونینگ شده است و حتی در حالت رانندگی اسپرت هم RX 350L به طبیعت اصلی خود؛ ایجاد سواری آرامش بخش خیانت نمی‌کند.

    وزن بیشتر که ناشی از صندلی‌های ردیف سوم است، مصرف سوخت RX 350L را حدود ۰.۱ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر بیشتر از مدل استاندارد کرده است. لکسوس RX 350L در هر ۱۰۰ کیلومتر شهر، بزرگراه و ترکیبی ۱۲.۳، ۹ و ۱۰.۶ لیتر بنزین می‌سوزاند. البته برای افرادی که نگران هزینه‌های سوخت هستند، لکسوس مدل هیبرید RX 450h را پیشنهاد می‌کند.

    رابط کاربری قدیمی سیستم اطلاعات و سرگرمی

    Lexus RX 350L / لکسوس


    سیستم اطلاعات و سرگرمی لکسوس از نمایشگر ۱۲.۳ اینچی استفاده می‌کند که جایگاه نصب آن بسیار مناسب است. قابلیت‌های این سیستم با وجود راهیاب ماهواره‌ای مناسب به‌نظر می‌رسد اما وجود ماوس ریموت همه چیز را سخت کرده است. بدون شک لمسی نبودن نمایشکر ۱۲.۳ اینچی و استفاده از نسل قدیمی ماوس ریموت در کنسول مرکزی برای یک خودروی لوکس مدل ۲۰۱۸ مناسب نیست. به‌طور کلی باید اعتراف کرد که سیستم تاچ پد و ماوس ریموت لکسوس تجربه‌ی کار کردن با سیستم اطلاعات و سرگرمی بسیار با کیفیت و رنگارنگ را به‌دلیل رابط کاربری نامناسب، به کابوسی وحشتناک تبدیل می‌کند.

    مورد مهم دیگر نبود رابط‌های اپل کارپلی و اندروید اتو که متوجه سیاست‌های مقامات تویوتا است. مدیران ارشد تویوتا پس از سال‌ها بالاخره در برخی محصولات مدل ۲۰۱۹ خود از اپل کارپلی استفاده می‌کنند ولی هنوز هم به دلایل نقض حریم خصوصی کاربران، خبری از اندروید اتو در خودروهای تویوتا و لکسوس نیست. حداقل در لکسوس RX 350L وجود کنترل‌های دکمه‌ای و سنتی برای تنظیم حجم صدای سیستم صوتی، سیستم تهویه و گرم‌کن‌های صندلی‌ها برای افرادی که کار کردن با نمایشگر لمسی را مناسب نمی‌دانند، خبر خوبی است.

    کلام آخر

    Lexus RX 350L / لکسوس

    اقدام مدیران ارشد لکسوس در پاسخ‌گویی به خواسته‌ی مشتریان و تولید کراس‌اور لوکس سایز متوسط با سه ردیف صندلی، قابل تحسین است، اما توجه نکردن به طرح اصلی سری RX و صرفاً اضافه کردن طول آن بدون افزایش فاصله‌ی محورها نتیجه‌ی مطلوبی نداشته است. در بازار کراس‌اورهای لوکس جادار، قطعاً انتخاب‌های بهتری از لکسوس RX 350L مانند آکورا MDX، بیوک Enclave و اینفینیتی QX60 پیش روی مشتریان قرار دارد. می‌توان با خواباندن صندلی‌های ردیف سوم RX 350L، یکی از بهترین کراس‌اورهای لوکس سایز متوسط بازار جهانی را در اختیار گرفت اما در این صورت تفاوت چندانی با تیپ‌های دیگر سری RX وجود نخواهد داشت. صرفاً ۱۳۰ لیتر فضای بیشتر صندوق عقب، ارزش ۴۴۰۰ دلار بیشتر RX 350L  در برابر مدل استاندارد را ندارد.


    اپل به مناسبت برگزاری جام جهانی ۲۰۱۸ در روسیه، بخشی از دستیار هوشمند سیری و اپ‌ استور را به این رویداد اختصاص داده است.

    مهم نیست که فوتبال‌دوست هستید یا خیر؛ جام جهانی رویدادی است که توجه هر فردی را به خود جلب می‌کند و افراد را فارغ از سن و موقعیت جغرافیایی، به پای تماشای مسابقات ملی می‌کشاند. شور و شوق این رویداد به اندازه‌ای در جهان بالا است که حتی مردم آمریکا که علاقه‌ی کمتری به ورزش فوتبال دارند نیز علاقه‌مند به تماشای این دیدارها می‌شوند.

    حال اپل نیز به استقبال این رویداد رفته است و با اضافه‌ کردن ویژگی جدیدی به سیری، اپ‌استور، اپل بوک و اپلیکیشن پادکست، سعی در ارائه‌ی اطلاعات مربوط به جام جهانی در ساده‌ترین و در دسترس‌ترین شیوه‌ی ممکن دارد. شیوه‌ی کار بسیار ساده است و کاربران به‌عنوان نمونه می‌توانند با سؤال درباره‌ی زمان یا نتیجه‌ی بازی‌ ایران و مراکش، از سیری اطلاعات کسب کنند. 

    سیری

    برطبق اعلام رسمی اپل، دستیار صوتی سیری از سؤالات زیر پشتیبانی خواهد کرد:

    • بازی ایران و اسپانیا کی برگزار می‌شود؟ (?When does France play Australia)
    • چه تیم‌هایی در گروه A هستند؟ (?What teams are in group A)
    • ترکیب انگلیس شامل چه بازیکنانی است؟ (?Who is on the England squad)
    • بازیِ بین ایسلند و آرژانتین را چه تیمی برنده شد؟ (?Who won the Argentina-Iceland match)

    این ویژگی در ۲۶ کشور (از جمله آمریکا) فعال خواهد بود.

    مقاله‌های مرتبط:

    در طول یک ماهِ جام جهانی، اپ‌استور نیز با تخصیصِ بخشی به اپلیکیشن‌ها و بازی‌های محبوب با موضوعیت فوتبال، سعی در القای هرچه بیشتر حال‌و‌هوای این رویداد دارد؛ علاوه بر این موارد، نکاتی به شما گوشزد خواهد شد که در ثبت عکس‌های ورزشی زیبا در محیط ورزشگاه‌ها، کمک شایانی خواهند کرد.

    در این بین، اپلیکیشن خبرخوان اپل نیوز به انتشار اخبارِ مربوط، نظیر زمان‌بندی بازی‌ها و تحلیل‌های کارشناسان درباره‌ی بازی‌ها می‌پردازد و اپل موزیک از ۳۲ پلی‌لیست جدید با موضوعیت فوتبال میزبانی خواهد کرد.

    علاقه‌مندان به کتاب می‌توانند از طریق بخشی با نام «Beautiful Game» در اپل بوک، به مطالعه‌ی بیوگرافی، خاطرات و رخدادهای فوتبالی ادوار پیشین بپردازند.


    دنیای شگفت‌انگیز وست‌ورلد این روزها قاب تلویزیون را به تسخیر خود درآورده و بسیاری را به این پرسش واداشته که چقدر تا رسیدن به دنیای خیالی سریال باقی مانده است.

    اگر از طرفداران مجموعه‌ی تلویزیونی وست‌ورلد (Westworld) باشید، احتمالا تا به حال به این فکر کرده‌اید که چگونه امکان دارد چنین دنیای پیشرفته‌ای رنگ واقعیت به خود بگیرد. تا سفر کردن به مکان‌هایی که مرز بازی و واقعیت در آن‌ها به‌روشنی مشخص نیست، چقدر فاصله داریم؟ آیا ربات‌ها می‌توانند به چنین سطحی از خودآگاهی دست پیدا کنند؟ آیا می‌توانند خیال‌پردازی کنند و مهم‌تر از همه در صورت دستیابی آن‌ها به چنین توانایی‌هایی، آیا همچنان در امنیت خواهیم بود؟

    دیوید ایگلمن، عصب‌شناس در دانشگاه استنفورد کالیفرنیا و مشاور علمی مجموعه‌ی نویسندگان فصل اول وست‌ورلد، تلاش کرده است در این مورد توضیح بدهد که چقدر احتمال به حقیقت پیوستن برخی از اتفاقات این سریال وجود دارد.

    توجه: گفتگوی زیر می‌تواند برای کسانی که سریال وست‌ورلد را تماشا نکرده‌اند، حاوی اسپویل باشد.

    چگونه به جمع عوامل ساخت سریال پیوستید؟

    ایگلمن: من مشغول صحبت با یکی نویسندگان بودم و در این مورد که مشاور علمی آن‌ها چه کسی است، سؤال کردم. سپس مشخص شد که آن‌ها از هیچ مشاوری بهره‌مند نیستند؛ نحوه‌ی پیوستن من به این مجموعه بدین صورت بود. سپس به لس آنجلس کالیفرنیا رفتم و در جلسه‌ای طولانی، تقریبا ۶ یا ۸ ساعت درباره‌ی اختیار و احتمال خودآگاهی ربات‌ها با تولیدکنندگان و نویسندگان صحبت کردم.

    Westworld / وست ورلد

    من همچنین برخی از فناوری‌های ساخت خود را به آن‌ها نشان دادم. چند سال قبل در کنفرانس تد یک سخنرانی درباره‌ی جلیقه‌ای مجهز به موتورهای ارتعاشی داشتم. این نوآوری اکنون در بخشی از داستان فصل دوم گنجانده شده است؛ اما نمی‌توانم چیز زیادی درباره‌ی آن بگویم. این جلیقه‌ی واقعی که برای افراد ناشنوا کاربرد دارد، در واکنش به صدا می‌لرزد؛ اما در سریال با هدف متفاوتی به‌ کار گرفته شده است و به کسانی که آن را بپوشند، یک جریان مهم اطلاعات می‌دهد.

    درباره‌ی چه مسائل دیگری صحبت کردید؟

    ایگلمن: چه چیز به‌خصوصی در مورد مغز انسان وجود دارد و اینکه آیا می‌توانیم ویژگی‌های مهم آن را روی لایه‌ی دیگری تکثیر کنیم تا ربات خودآگاه بسازیم. البته پاسخ این سؤال معلوم نیست. به‌‍طور کلی، موضوع این است که مام طبیعت ناگزیر به همکاری با یاخته‌ها نظیر عصب‌یاخته‌ها (نورون‌ها) است. اما به‌محض آنکه ما به شناخت کدهای عصبی دست پیدا کنیم، هیچ دلیلی وجود نخواهد داشت که نتوانیم لایه‌های بهتری از آن بسازیم. در نتیجه، این به اجرا درآوردن همان الگوریتم‌ها اما به روشی بسیار ساده‌تر است. این یکی از سؤالاتی است که در فصل دوم مطرح می‌شود.

    مقاله‌ی مرتبط:

    یک مثال می‌زنم: ما برای سده‌ها می‌خواستیم همانند پرنده‌ها پرواز کنیم و در نتیجه هرکس شروع به ساختن دستگاه‌هایی با بال‌های متحرک کرد. اما در نهایت ما به اصول پرواز پی بردیم و این آگاهی به ما امکان داد هواپیمایی با بال‌های ثابت بسازیم که می‌تواند بسیار بیشتر و سریع‌تر از پرندگان پرواز کند. ما احتمالا قادر خواهیم بود روی لایه‌های محاسباتی امروزی خود مغزهای بهتری بسازیم.

    آیا نکته‌ای در مورد سریال باعث شد به‌‍طور متفاوتی درباره‌ی هوش به تفکر بپردازید؟

    ایگلمن: سریال مرا ناگزیر کرد تا درباره‌ی سطح هوش مورد نیاز برای متقاعد کردن ما به خودآگاه بودن یک ربات تفکر کنم. به‌عنوان انسان، برای بخشیدن جنبه‌ی انسانی به هر چیز به‌شدت آماده‌ایم. قسمت آخر سریال را در نظر بگیرید که ربات‌های حاضر در مهمانی تنها به خاطر نواختن پیانو به شکلی خاص یا برداشتن عینک خود برای تمیز کردن یا نشان دادن چهره‌ای بامزه، به‌راحتی افراد را فریب دادند و خود را در قالب انسان جا زدند. هنگامی که ربات‌ها از سد آزمون تورینگ بگذرند، احتمالا می‌فهمیم که فریب دادن ما آن‌قدرها سخت نخواهد بود.

    آیا می‌توانیم ربات‌ها را به گونه‌ای بسازیم که بدون خودخواهی و خشونتی که در وست‌ورلد یا دیگر کارهای علمی-تخیلی نمایش داده می‌شود، همانند انسان‌ها رفتار کنند؟

    ایگلمن: بله، قطعا فکر می‌کنم می‌توانیم. اصلا نمی‌خواهم در این مورد اشتباه کنم؛ اما بخش زیادی از رفتار انسان با محدودیت‌های تکاملی ارتباط دارد. رفتارهایی نظیر رقابت برای بقا، تولید مثل و غذا خوردن. این مسئله هر جزئی از روانشناسی ما را شکل می‌دهد و ربات‌ها با نداشتن این تاریخ، قطعا با روانشناسی کاملا متفاوتی ظاهر می‌شوند. این بیشتر ایفای شغل خواهد بود. اگر آن‌ها زمانی صاحب احساس شوند، لزوما احساساتی مشابه ما نخواهند داشت و چنین موضوعی با این سؤال که آیا آن‌ها اصلا صاحب خودآگاهی یا تجربه‌ی داخلی خواهند شد یا نه، در‌ هم‌ آمیخته است.

    آیا هیچ لحظه خاصی از رفتار انسانی در سریال وجود دارد؟

    ایگلمن: من در کتاب خود به نام «ناشناس»، مغز را به‌عنوان مجموعه‌ای از رقبا توصیف کردم؛ بدین مفهوم که شما صاحب دسته‌ای از شبکه‌های عصبی در حال رقابتی هستید که اهداف مختلفی دارند. اگر من به شما بستنی توت فرنگی پیشنهاد بدهم، بخشی از مغز شما خواهان خوردن آن است و بخشی دیگر می‌گوید آن را نخور، زیرا چاق می‌شوی.

    Westworld / وست ورلد

    ما ماشین‌هایی هستیم که از صداهای بسیار مختلفی ساخته شده‌اند و این همان چیزی است که مغز را جالب توجه، منحصربه‌فرد و پیچیده می‌سازد. من در اتاق نویسندگان خاطرنشان کردم که مِیو (یکی از ربات‌های میزبان) در آخرین قسمت فصل اول سرانجام برای فرار از وست‌ورلد سوار قطار می‌شود. اگر ربات‌ها تنها یک صدای داخلی داشتند، بسیاری از حالات عاطفی انسان‌ها نظیر پشیمانی و افسوس، تردید و … را از دست می‌دادند؛ علاوه بر این، تماشای آن‌ها دیگر آن قدر لذت‌بخش نبود.

    آن‌طور که ایگلمن می‌گوید، وست‌ورلد تصویر کاملی از آنچه زندگی می‌تواند بدان شبیه باشد نشان نمی‌دهد؛ دست‌کم نه به این زودی‌. بسیاری از صحنه‌هایی که در سریال شاهد هستیم، تنها برای سرگرمی است. البته این بدین معنی نیست که نمی‌توانیم یک روز به چنین سطحی از تعامل با هوش مصنوعی برسیم.


    شناخت نقاط قوت می‌تواند عملکرد فرد را در زندگی و کار افزایش دهد. چهار سوال مهم از خود بپرسید تا نقاط قوت اصلی خود را بشناسید.

    شناخت نقاط قوت و ضعف، بخشی جدانشدنی از پیشرفت شخصی حرفه‌ای‌ها است. اگر نقاط قوت خود را ندانید، ممکن است نتوانید کارتان را با بهترین مهارت‌هایتان تطبیق دهید و حتی موفق به توسعه‌ی مهارت‌های خود در آینده نشوید. برای کمک به شناخت این نقاط قوت، مجموعه‌ای از ابزارهای ارزیابی به‌وجود آمده است.

    همیشه یک نقطه‌ی قوت برجسته در میان دیگر نقاط قوت و ضعف افراد وجود دارد؛ شاید یک ویژگی، مهارت یا توانایی باشد که معمولا قوی‌تر از بقیه عمل می‌کند. دریک لواسور، یک سرهنگ پلیس دارای نشان‌های افتخار، نویسنده و ستاره‌ی شوهای تلویزیونی است؛ او به این نقاط قوت، قدرت‌های خارق‌العاده می‌گوید.

    همیشه یک نقطه‌ی قوت برجسته در میان دیگر نقاط قوت و ضعف افراد وجود دارد

    لواسور که از طرفداران داستان‌های دنباله‌دار ابرقهرمانی مانند انتقام‌جویان است، می‌گوید که تفاوت میان شما و همکارتان قابل مقایسه با تفاوت میان سوپرمن و مرد عنکبوتی است. هر دو دارای اهداف مشابهی هستند اما توانایی‌های استثنائی و مختص به آن‌ها کاملا متفاوت است. او در کتاب خود به‌نام «گوشه‌ی مخفی: نقاط قوت پنهانی خود را بیابید، تطبیق پیدا کردن را بیاموزید و اطمینان به پیروزی در بازی زندگی را به‌دست آورید» به این موضوع اشاره کرده است. او می‌گوید:

    ما اغلب سعی می‌کنیم در جامعه مانند دیگران اقدام کنیم تا به موفقیت برسیم. اما حقیقت این است که باید کاری را انجام دهیم که برای خود ما موفقیت به‌بار آورده است.

    تکیه بر توانایی ها

    ممکن است پیدا کردن این قدرت خارق‌العاده بیهوده به‌نظر برسد اما مشخص کردن نقاط قوت برتر به این طریق، می‌تواند به شناخت مزیت‌های حقیقی شما در دنبال کردن اهدافتان کمک کند. در ادامه به ذکر چهار سوال می‌پردازیم که در کشف قدرت‌های فوق‌العاده به کمک ما می‌آیند.

    انجام چه کاری برای شما به‌نظر بی‌زحمت و آسان می‌رسد؟

    به فعالیت‌هایی فکر کنید که روی انجام آن‌ها، تمرکز کامل دارید و بسیار ساده می‌توانید بهترین عملکرد را در آن نشان دهید. برخی در ارائه دادن و برخی در حل مسائل بسیار مشکل محاسباتی عالی باشند. ول نلسون، مشاور شغلی می‌گوید:

    به‌دنبال یافتن زمینه‌هایی باشید که در آن‌ها بدون اعمال تلاش خاصی، می‌درخشید؛ این زمینه‌ها، شاخص‌های احتمالی برترین توانایی‌های شما هستند. زمینه‌ای که شما را در جریان انجام کاری می‌اندازد، زمینه‌ای است که احتمالا در آن مهارت بسیار بالایی حین انجام کار نشان می‌دهید؛ بهترین عملکرد در زمینه‌ای بروز پیدا می‌کند که در آن، زمان را از یاد می‌برید، احساس خوبی پیدا می‌کنید و نسبت به پروژه نیز نظر مساعدی دارید.

    موفقیت

    چگونه دیگران را شگفت‌زده می‌کنید؟

    آیا پیش آمده که مرتبا اعلام کنید در زمینه‌ای، عملکرد خوبی دارید؟ آیا مردم برای مشاوره در مورد خاصی یا وارد شدن یا همکاری به پروژه‌ای از شما کمک می‌گیرند؟ به‌گفته‌ی لواسور این نوع بازخورد و درخواست کمک، نشان‌دهنده‌ی توانایی‌های خارق‌العاده‌ی شما هستند. او می‌گوید:

    باید به گفته‌های دیگران در مورد خود اهمیت دهید. این شامل تمام صحبت‌ها از جمله نظرات و همین‌طور بررسی عملکردتان می‌شود. به‌دنبال الگوهایی در نظرات باشید که به شما سرنخ‌هایی از موارد تاثیرگذار و پنهان از نظر خودتان بدهد.

    نلسون می‌گوید:

    همواره مواردی از نقاط قوت ویژه وجود دارند که از چشم خود فرد پنهان می‌مانند؛ یا ممکن است که آن ویژگی‌ها را دست‌کم بگیرد چرا که این مهارت‌ها یا استعدادها به‌نظر آن‌ها بسیار بدیهی هستند. برخی اوقات، پرسیدن نظر همکاران یا مربیان در مورد نقاط قوت برجسته‌ی خود بسیار مفید است.

    happy at work

    برای چه موردی حاضر به فداکاری هستید؟

    دنی گوتنچت، مدیر عامل و موسس شرکت مشاوره‌ای استخدام و مدیریتی Pathways است؛ او همچنین یکی از نویسندگان کتاب «معنا در کار و زبان مخفی آن» است. دنی می‌گوید:

    قدرت‌های خارق‌العاده‌ی ما، ترکیبی از اشتیاق و تسلط هستند. اشتیاق، فرد را خوشحال می‌کند، به او انگیزه می‌دهد و او را مایل به انجام کار بیشتر می‌کند؛ حتی اگر نیاز به سخت کار کردن و فداکاری در آن مورد باشد. من علاقه دارم از مردم بپرسم که حین انجام چه کاری، احساس می‌کنند که زمان به راحتی می‌گذرد؟ آیا به‌حدی از کارتان لذت می‌برید که حاضر باشید برای آن بجنگید؟ برای مثال، ممکن است یک پرستار بگوید که به جنبه‌ی بالینی مراقبت از بیماران علاقه‌مند است؛ با وجود این حقیقت که این کار سخت و زمان‌بر است اما باعث می‌شود موارد بیشتری را بیاموزد و عملکرد بهتری داشته باشد. اگر علاقه‌ای عمیق به زمینه‌ای داشته باشید که باعث شود کارها را بهتر پیش ببرید، اوضاع چقدر متفاوت می‌شود؟ این سوالات به شما نشان می‌دهند که قدرت‌های خارق‌العاده‌تان چه مواردی هستند.

    در چه موردی بی‌پروا هستید؟

    قدرت‌های خارق‌العادهی ما، ترکیبی از اشتیاق و تسلط هستند

    به زمان و تجربه‌هایی فکر کنید که در آن‌ها اطمینان بالایی به خود داشته‌اید. آیا زمان‌هایی را تجربه کرده‌اید که احساس اطمینان و راحتی زیادی در مورد دست زدن به ریسک‌های حساب‌شده و به‌چالش کشیدن توانایی‌هایتان کنید؟ کیتی کسلی، روانشناس سازمانی، موسس و رئیس شرکت آموزش نیروی کار و توسعه‌ی Building Giants, LLC است؛ او همچنین نویسنده‌ی کتاب «غول‌های سازنده: سیستمی اثبات‌شده برای دگرگون کردن نیروی کار از طریق آموزش موثر» است. کیتی می‌گوید:

    این سطح از راحتی، نشانه‌ای از وجود توانایی‌های بالقوه در آن زمینه‌ی کاری هستند. اغلب اوقات مواردی که در آنها عملکرد خوبی دارید، همان‌های هستند که از انجام‌شان لذت می‌برید. اگر هر روز کاری را انجام دهید که احساس عملکرد خوبی در آن دارید، روز خوبی را پشت‌سر گذاشته‌اید و با خود خواهید گفت: «من موثر واقع شدم. من یاد گرفتم. من قدم مثبتی برای رشد شرکت برداشتم. من مسئله‌ای را حل کردم. من همکاری خوبی را با تیم شرکت انجام دادم». این احساسات و افکار نشان‌دهنده‌ی این هستند که روی نقاط قوت خود کار می‌کنید.

    مرکز توجه بودن

    چه موردی را واضح‌تر از دیگران درک می‌کنید؟

    لواسور به‌عنوان یک محقق، یاد گرفته که مشاهده‌گر باشد. او به‌دنبال سرنخ‌های موجود در صحنه‌ی جرم می‌گردد و افراد را در زمان بازجویی تحت نظر می‌گیرد. اما همچنین از تجسم برای بهبود مهارت‌های خود استفاده می‌کند. او می‌گو‌ید:

    با اختصاص زمان برای وارد شدن به یک موقعیت از لحاظ ذهنی، بینش فوق‌العاده‌ای نیز در مورد نقاط قوت و ضعف خود پیدا می‌کنم. من از زمان دبیرستان و برای فعالیت‌های مختلف به این تمرین مشغول بوده‌ام.

    هر قدرت خارق‌العاده‌ای، یک پاشنه‌ی آشیل هم دارد

    لواسور با تمرین ذهنی این روند احساس می‌کرد که در موقعیت‌های پرریسک، کار را به اتمام رسانده است و این موضوع به او اعتماد به نفس می‌داد. به‌علاوه، او می‌توانست نقاط قوت و موارد ساده برای خود، همچنین نقاط ضعف و دشوارتر را به‌وضوح مشاهده کند.

    نلسون اشاره می‌کند که هر قدرت خارق‌العاده‌ای، یک پاشنه‌ی آشیل هم دارد. اگر در انگیزه‌دهی به دیگران و ساختن روحیه‌ی آن‌ها براساس توانایی‌هایشان مهارت دارید، ممکن است کم‌طاقت شوید. اگر در عیب‌یابی و تجزیه‌و‌تحلیل جزئیات مهارت دارید، ممکن است در برخورد با مردم و موقعیت‌هایی که ارائه‌کننده‌ی جزئیات دقیق و انتزاعی نیستند، درگیری پیدا کنید. او می‌گوید:

    موفقیت

    تمرین‌ها و ابزاری وجود دارند که می‌توانند در شناخت نقاط ضعف مرتبط با برخوردار بودن از نقاط قوت فوق‌العاده در درازمدت به کمک شما بیایند. هر چه بیشتر موردی را به‌عنوان نقطه‌ی قوت خود بشناسید، بیشتر آن را در معرض خطر نابود کردن قرار می‌دهید.

    لواسور می‌گوید:

    شفاف بودن در مورد نقاط قوت می‌تواند باعث ایجاد تغییرات قابل‌توجه در حرفه و زندگی شود. اولین قدم این است که نقاط قوت را شناسایی کنیم؛ چرا که همه‌ی ما انسان هستیم و توانایی دستیابی به اهداف را داریم اما راه از پیش تعیین‌شده‌ای برای آن وجود ندارد. پیش از شروع به انجام ماموریت، حتی پیش از گلاویز شدن با اهدافمان نیاز است خودآگاهی و درکمان از خود را بالا ببریم.


    رویکرد اپل در کنفرانس توسعه‌دهندگان امسال اپل نشان داد که کوپرتینونشین‌ها مشکلات مک را نادیده می‌گیرند و تلاشی برای ارتقا آن انجام نمی‌دهند.

    به عقیده‌ی بسیاری از کاربران و حتی کارشناسان، کنفرانس امسال WWDC یکی از بی‌هیجان‌ترین رویدادهایی بوده که اپل در طول دوران فعالیت خود برگزار کرده است. ویژگی‌های اندک آی‌او‌اس، بی‌توجهی به کاربران اپل واچ و به‌روزرسانی جزئی تی‌وی او اس، چیزی جز دلسری با خود به ارمغان نیاوردند؛ با این وجود، سیستم‌عامل مک او اس با به‌روزرسانی موهاوی اندکی بهتر عمل کرد و توانست تا حدودی دلِ استفاده‌کنندگان خود را به‌دست آورد؛ اما این به معنای کامل بودنِ این سیستم‌عامل و رویکرد صحیح اپل در قبال سیستم‌عامل رایانه‌های شخصی خود نیست.

    مقاله‌ای که در ادامه خواهید خواند، به قلم ساشا سگان به رشته‌ی تحریر در آمده که در آن به نقد سیاست اپل در قبال مک او اس و رایانه‌های مک پرداخته است. شما می‌توانید این مقاله را در ادامه مطالعه فرمایید.

    در اینکه اپل نرم‌افزارهای خوبی را توسعه‌ می‌دهد هیچ شکی وجود ندارد و به عقیده‌ی نگارنده‌ی اصلی این مقاله، مک‌ او‌اس در استفاده‌ی روزمره عملکرد روان‌تری نسبت به ویندوز ارائه می‌کند. در حالی که ویندوز قدرت انجام کارهای خیره‌کننده را در دستانتان قرار می‌دهد؛ اما این سیستم‌عامل مک است که آرامش حقیقی را هنگام کارکردن با آن برایتان به ارمغان می‌آورد.

    مقاله‌های مرتبط:

    براساس داده‌های مؤسسه گارتنر، دستگاه‌های مک از حیث فروش سالانه در بازاری که فروش رایانه‌های شخصی با کاهش همراه بوده، توانسته خود را ثابت نگاه دارد؛ بنابراین می‌توان به این نتیجه رسید که اپل نسبت به دیگر رقبا، وضعیت بهتری در این بازار دارد و استرس کمتری او را آزار می‌دهد؛ با این حال کاربران حرفه‌ای این دستگاه‌ها به‌نظر می‌رسد که به دلیلِ دیگری رایانه‌های مک را به دستگاه‌های ویندوزی ترجیح می‌دهند. برای آن‌ها، این سیستم‌عامل مک‌ او اس است که در اولویت قرار دارد و سخت‌افزار همیشه پاشنه‌ی آشیلِ مک‌بوک‌ها و آیمک‌های کوپرتینویی‌ها بوده است. از آن‌جایی که سیستم‌عامل مک‌او‌اس تنها روی رایانه‌های اپل قادر به اجرا است، این افراد گزینه‌ی دیگری پیشِ‌روی خود ندارند و مجبورند به خرید این دستگاه‌ها تن دهند.

    سال گذشته به یک رایانه‌ی مک نیاز پیدا کرده و مجبور شدم نسخه‌ی ۲۰۱۵ مک‌بوک پرو را خریداری کنم. بله، لپ‌تاپی را خریداری کردم که از سخت‌افزارِ سه سالِ پیش بهره‌ می‌برد؛ اما به عقیده‌ی من، از مدل‌های کنونی امکانات بیشتری را در اختیارم قرار می‌داد.

    مک بوک پرو 13 2017 اپل / macbook pro 13 2017 apple

    تغییرات سخت‌افزاری محصولات اپل در طی چند سالِ گذشته، بسیار بد و ناخوشایند بوده است. برای نمونه، مکانیزم جدید صفحه‌کلید اپل که از آن با نام «مکانیزم پروانه‌ای» یاد می‌شود، به راحتی و با ورود مقدار کمی از گرد و غبار به درونِ آن، صدمه می‌بیند و غیرفعال می‌شود. موردِ بعدی تاچ‌بار است که علیرغم تبلیغ‌های فراوان در رابطه‌ با نوآورانه‌بودنِ آن، درست به مانند اپُن‌داک و تاچ سه‌بعدی، با عدم استقبال توسعه‌دهندگان شخص‌ثالث مواجه شدند که در نتیجه باعث به حاشیه رانده شدنِ آن‌ها شد. با این حال قضیه به همین‌جا ختم نمی‌شود و اپل در جدیدترین مدل مک‌بوک‌های خود، حتی از اضافه‌کردنِ درگاه‌های مرسوم نیز دریغ کرده که صدمه‌ی بزرگی به‌تجربه‌ی کاربری افراد وارد می‌کند.

    وقتی که کریگ فدریکی با هیجان فراوان، پشتیبانی مک او اس از گرافیک‌های جانبی را خبر می‌دهد، بیش‌از اینکه خوشحال‌کننده باشد، خنده‌دار است؛ زیرا اکثر کاربرانِ رایانه‌های اپل به کارت گرافیک‌ مجزا نیاز دارند نه واحد پردازش گرافیکی مجتمع اینتل Iris Plus که قدرت چندانی را ارائه نمی‌کند.

    با این وجود، سیاست اپل همواره به‌گونه‌ای بوده که نقاط مثبت دستگاه‌هایش را در نظر مخاطب برجسته‌تر نشان می‌داده که همین موضوع باعث نادیده‌ گرفته‌ شدنِ ضعف‌های مک‌بوک‌های اخیر توسط خریداران شده است. ما همین موضوع را در رویداد فروردین‌ماه اپل با معرفی آیپد جدید نیز مشاهده کردیم. در حالی که اپل از این دستگاه به عنوان گزینه‌ای مناسب برای مدارس و محیط‌های آموزشی یاد می‌کرد؛ اما حوزه‌ی آموزشی همواره به دستگاه‌هایی نیاز دارد که علیرغم قیمتِ پایین‌تر، دوام بالاتری داشته باشد؛ از این حیث، آیپد جدید اپل فعلاً نتوانسته به هدفی که در حوزه‌ی آموزش در سر می‌پروراند، دست یابد.

    به‌واسطه‌ی مک‌ها، اپل تعامل بین سیستم‌عامل آی او اس و مک او اس را روز به روز نزدیک‌تر و بهتر می‌کند. به‌نظر می‌رسد که آن‌ها با چنین کاری، تنها افرادی را هدف قرار می‌دهند که به دنبال رایانه‌ای جایگزین هستند و به باور من، آن‌ها مشتریانی را که به طرف سرفیس‌های مایکروسافت رفته‌اند، از دست خواهند داد.

    حال باید به نظاره نشست و دید که با معرفی دستگاه‌های مکِ جدید و انتشار عمومی مک او اس موهاوی در پاییز امسال، آیا کاربران بیشتری به سوی پلتفرم مایکروسافت کوچ خواهند کرد یا برعکس این اتفاق رخ خواهد داد؟


    از زمان مطرح شدن اولین فرضیات در مورد سیاره نهم، اخترشناسان همواره به دنبال شواهد قطعی از وجود این سیاره مرموز بوده‌‌اند.

    در سال ۱۹۹۲، کشف جرمی کوچک به اخترشناسان نشان داد که منظومه شمسی بسیار گسترده‌تر از تصورات پیشین است. اخترشناسان پیش از این، فقط وجود پلوتو را در منطقه‌ای از فضا به نام کمربند کویپر تایید کرده بودند. کمربند کوییپر منطقه‌ای وسیعی از منظومه‌ی شمسی که مملو از اجرام یخی فرا نپتونی (اجرامی که مدارهایی دورتر از فاصله میانگین نپتون تا خورشید دارند) است. این جرم کوچک تا قبل از سال ۱۹۹۲، تنها یک جرم فرضی بود و هنوز شواهدی از آن کشف نشده بود.

    کشف این جرم یخی که 1992 QB1 نام دارد، تنها دومین شی کیهانی بود که در کمبرند کوییپر کشف می‌شد. اما طی چند سال آینده، اکتشافات زیادی انجام شد و بین‌ سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹، بیش از ۸۰ جرم یخی در این ناحیه‌ی منظومه شمسی کشف شد. به این ترتیب، اخترشناسان با بهره بردن از رصدخانه‌های لاپالما و مائوناکیا و در دهه ۱۹۹۰، سرانجام شروع به آشکار کردن اسرار منطقه سوم منظومه شمسی کردند.

    با افزایش درک اخترشناسان از ناحیه‌ی بیرونی منظومه خورشیدی، با سوالات جدیدی مواجه شدند و به بازنگری درباره‌ی سیاره‌ها و اجرام فرا نپتونی کردند. این بازنگری بیشتر از اینکه به پلوتو، اریس و مکامیک یا دیگر سیاره‌های کوتوله جذاب و پویایی که قبلا شناسایی شدند مرتبط باشد، معطوف سیاراتی در اندازه‌ی مریخ یا بزرگتر بود که جایی در لبه‌ی منظومه شمسی پنهان شده بودند.

    سیاره نهم

    در واقع، در موارد بسیاری، این سیاره‌های کوتوله ممکن است راه را برای کشف‌های بزرگتری مانند سیارات که قبلا کشف نشده‌اند، هموار می‌کنند . در سال ۲۰۰۳،  سه اخترشناس به نام‌های مایک براون، چاد تروخیلو و دیوید رابینو ویتزو اعلام کردند که جرم یخی به نام سدنا را کشف کرده‌اند. بر اساس فرضیات این اخترشناسان، به نظر می‌رسد که مدار سدنا تا ۹۷۰ واحد نجومی (هر واحد نجومی برابر فاصله زمین از خورشید) گسترش می‌یابد. و انتظار می‌رود که حرکت مداری سدنا به دور خورشید ۱۱ هزار سال طول بکشد.

    سیاره نهم آخرین جرم بزرگ منظومه شمسی خواهد بود

    با وجود عجیب بودن خصوصیات مداری سدنا، کشف شی دیگری به نام 2012 VP113 ، حتی معادلات را پیچیده‌تر کرد. این جرم کیهانی که کشف آن در سال ۲۰۱۴ اعلام شد، حتی دورتر از سدنا بود. اما اشتراک‌های زیادی با سدنا داشت و دارای یک دوره‌ی مدار طولانی و عجیب بود. علاوه بر این، در این بخش از منظومه‌ی شمسی، اجرام دیگری هم بودند، گروهی از اجرام یخی که نزدیک‌ترین فاصله‌شان به خورشید از ۳۰ واحد نجومی کمتر نبود و اجرامی که دورترین فاصله‌شان به خورشید تا ۲۵۰ واحد نجومی گسترش می‌یافت.

    کارلوس دلا فوئنته مارکوس، اخترشناسی از دانشگاه کمپلوتنسه مادرید، گفت:

     کشف این اجرام فرانپتونی نشان می‌دهد که این بخش از منظومه شمسی خالی نیست و ویژگی‌های این اجرامی که در این بخش بسیار دوردست منظومه ما قرار دارند، گاهی اوقات سردرگم‌کننده است.

    این موضوع باعث شد که مایک براون و کنستانتین باتیگین از موسسه فناوری کالیفرنیا یا کلتک (Caltech) ، فرضیه‌ای غیر معمول را مطرح کنند. براون و باتیگین متوجه برخی ناهنجاری‌های گرانشی در لبه‌ی منظومه شمسی شده بودند که می‌توانست ناشی از سیاره‌ای عظیم باشد که فراتر از نقطه مشاهده ما و در فاصله‌ای حدود ۲۰ برابر دورتر از فاصله نپتون به خورشید قرار داشته باشد. آن‌ها اعلام کردند که مدارهای غیرعادی این اجرام تصادفی نیستند، بلکه این مسیرها نشان می‌دهد که این اجرام از برخورد با یک جرم بزرگ‌تر اجتناب می‌کنند.

    سیاره نهم، حدود ۱۰ برابر زمین جرم دارد

    جرمی که براون و باتیگین از آن صحبت می‌کردند، پس از انتشار مقاله‌ی این دو، به صورت موقت سیاره نهم نام‌گذاری شد. در حالی که باتیگین و براون از جرم فرضی به عنوان سیاره نهم نام بردند، اما حق واقعی نامگذاری جرم کیهانی معمولا به کاشف آن داده می‌شود. علاوه بر این، اگر این جهان جدید کشف شود، نام‌گذاری آن باید به تایید اتحادیه بین‌المللی نجوم برسد که به‌طور معمول از اسامی خدایان اساطیری رومی برای نام‌گذاری آن استفاده می‌شود.

    سیاره نهم سیاره نهم ممکن است یک سیاره‌ی فوق زمین باشد، نوعی از سیارت فراخورشیدی که در مدار ستاره‌های زیادی وجود دارند. این دست سیارات سنگی و بزرگ‌تر از زمین‌، اما کوچکتر از اورانوس یا نپتون هستند

    سیاره‌ نهم، جرمی سرد و دور است که احتمالا نزدیک به خورشید شکل گرفته، اما به تدریج به نواحی دورتر منظومه شمسی حرکت کرده است. این سیاره دارای مدار (فرضی) مستطیلی در اطراف خورشید است و در نزدیک‌ترین فاصله‌ی خود به ۲۰۰ واحد نجومی و دورترین حالت مداری به فاصله‌ی ۱۲۰۰ واحد نجومی خورشید می‌رسد. دوره‌ی مداری سیاره‌ نهم به دور خورشید، بین ۱۰ هزار تا ۲۰ هزار طول می‌کشد، در حالی که نپتون طی ۱۶۵ سال؛ مدار خود به دور خورشید را کامل می‌کند.

    دوره‌ مداری سیاره‌ نهم به دور خورشید، بین ۱۰ هزار تا ۲۰ هزار است

    اگر سیاره نهم وجود داشته باشد، باید به اندازه‌ای روشن باشد که نور خورشید را بازتاب دهد و برای تلسکوپ‌های زمینی قابل مشاهده شود. اما به نظر می‌رسد که سیاره نهم آهسته حرکت می‌کند که همین مسئله ممکن است، تفکیک نور آن از ستاره‌های پس‌زمینه را دشوار کند. اخترشناسان بر این عقیده‌اند که سیاره نهم در کنار هشت سیاره دیگر منظومه شمسی تشکیل شده و سپس به سوی لبه‌ی بیرونی منظومه شمسی حرکت کرده و به‌تدریج مدار ان مانند مشتری و زحل تغییر کرده است. همچنین، با حرکت سیاره نهم به این بخش از منظومه‌ی شمسی، تکه‌ی بزرگ از این جرم یخی در کمربند کوییپر پرت شده و احتمالا اجرامی مانند سدنا در اثر چنین رویدادی تشکیل شده‌اند.

    باتیگین گفت:

     درست به‌مانند کیکی که یک تکه از آن را بریده و بقیه‌‌ی آن را دور انداخته باشند. بقیه‌ کیک، تکه‌ی عظیمی از اجرام‌ یخی است که کوچک‌ترین آن‌ها شهاب‌سنگ‌های کوچک و سیاره‌های سنگی متوسط در کمربند کویپر هستند و احتمالا در تمام منظومه شمسی پخش شده‌اند. در کل، طی این مهاجرت سیاره‌ای، ۷۵ درصد از جرم کمربند کوییپر از بین رفته است.

    باتیگین و براون می‌گویند که ۹۹ درصد اطمینان دارند که سیاره نهم وجود دارد. این دو می‌گویند که سیاره نهم به احتمال زیادی بین اجرام فرا نپتونی قرار دارد. در همین حال، اجرام کیهانی بیشتری در این بخش در حال پیدا شدن‌اند، آخرین کشف، هفته قبل اعلام شد. این جرم کیهانی که BP519 نام دارد، مداری شبیه سدنا دارد.

    انتظار می‌رود که سیاره نهم، حدود ۱۰ برابر زمین جرم داشته باشد و احتمالا بزرگ‌ترین شی کشف نشده در منظومه شمسی است. در واقع، به گفته اخترشناسان، با توجه به مدار فرضی سیاره نهم و همچنین دانش فعلی از حرکات سیارات، سیارات کوتوله و ستاره‌های دنباله‌دار در لبه‌ی منظومه شمسی، بعید است که هر غول یخی دیگری در این بخش بتواند از دید ما پنهان شود.

    باتیگین، گفت:

    فکر می‌کنم، سیاره نهم آخرین جرم بزرگ منظومه شمسی است.

    سنجش‌های مادون قرمز هر جرم در اندازه‌ی سیاره‌هایی مانند مشتری یا زحل را با اطمینان بالایی آشکار می‌کند. با این حال، این امکان وجود دارد که اجرام دیگری به اندازه‌ی سیاره (البته نه به اندازه‌ی سیارات بزرگ منظومه‌ی ما) هم در این ناحیه وجود داشته باشند.

    باتیگین گفت:

    احتمال وجود اجرامی به اندازه زمین و مریخ هست.

    مریخ سیاه

    سال گذشته، کیتی ولک، استاد دانشگاه آریزونا، نویسنده اصلی مقاله پژوهشی که در ژورنال Astrophysical منتشر شد، فرضیه‌ای مبنی بر وجود یک سیاره‌ی غیرقابل کشف متفاوت را مطرح کرد. او در پژوهش خود، مدارهای عجیب کمربند کوییپر را بررسی کرده بود. ولک می‌گوید که پژوهش او، تا حدی از اخبار سیاره نهم الهام گرفت و او در آن با بررسی پویایی مداری کمربند کوییپر، به دنبال جستجوی دیگر اجرام بزرگ بود.

    ولک گفت:

    قسمت داخلی کمربند کویپر، از لحاظ مداری منظم است، به این ترتیب، تصور بر این است که همه‌ی اجرام این بخش دارای مدارهای منظمی هستند. اما هر چه بیشتر وارد بخش‌های داخلی کمربند کوییپر می‌شوید، مدارهای اجرام عجیب‌تر می‌شوند.

    در حالی که اکثر اجرام منظومه شمسی، تقریبا (به‌جز برخی ناهنجاری‌های چند درجه‌ای) دارای مدارهای منظمی هستند، اما اجرام کمربند کوییپر ناهنجاری‌های مداری غیرمعمولی دارند. در واقع، این ناهنجاری‌های مداری، علائمی از یک آشوب پنهان هستند، شاید سیاره‌ای به‌اندازه‌ی مریخ که حدود ۱۰۰ واحد نجومی با خورشید فاصله دارد. این سیاره مرموز، به‌مانند سیاره نهم، به‌آرامی حرکت می‌کند، اما هنوز هم می‌تواند نور خورشید را بازتاب دهد.

    مدار فرضی سیاره نهم تصویری مفهومی که مدار فرضی سیاره نهم را به همراه برخی از مدارهای شناخته شده چندین جرم فرا نپتونی نشان می‌دهد

    ولک گفت:

    میزان روشنی این اجرام را تخمین زده‌ایم و در واقع، این اجرام به‌اندازه‌ی کافی روشن هستند، بنابراین؛ برای پیدا کردن این اجرام نیاز به هیچ چیز خاصی نیست.

    در واقع، تلسکوپ‌ بزرگی مانند تلسکوپ بزرگ پیمایشی آسمان (سینوپتیک) در شیلی، قادر به یافتن چنین اجرامی است که به آهستگی حرکت می‌کنند. و فراتر از بحث سیاره نهم، چندین مقاله در سال‌های اخیر، فرضیاتی مبنی بر وجود سیارات دیگری در این بخش مطرح کرده‌اند. پژوهشی که در سال ۲۰۱۴ در ژورنال Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شد که پیشنهاد کرد که ممکن است، حداقل دو سیاره بزرگتر از زمین در لبه‌ی بیرونی منظومه شمسی وجود داشته باشند.

    وجود سیاره‌ نهم، سرنوشت منظومه شمسی را تغییر خواهد داد

    یکی از آن پژوهشگران این تیم، دلا فوئنته مارکوس، بعدا در این فرضیه بازنگری کرد و سیارات فرضی را به یک سیاره کاهش داد. سیاره‌ای که او و همکارانش در پژوهش خود بررسی کرده بودند، رفتاری شبیه به سیاره نهم داشت، اما نسبت به این سیاره، به خورشید نزدیک‌تر بود. حتی یک مقاله‌ پژوهشی دیگر پیشنهاد کرد که ممکن است، بر اساس سیگنال‌های رادیویی شاید یک جرم فوق زمین در فاصله‌ی ۴ هزار واحد نجومی خورشید وجود داشته باشد، اما دیگر اخترشناسان، اعلام کردند که غیرممکن است که چنین سیاره‌ای با اندازه و شاخص‌های فوق وجود داشته باشد.

    مقاله‌های مرتبط:

    در واقع، اگر آرایه میلی‌متری بزرگ آتاکاما (که از امواج رادیویی برای رصد اجرام کیهانی بهره می‌برد) باید چنین اجرامی را رصد کند، ما اجرام بیشتری را در منظومه شمسی (چیزی بیش از تصور فعلی‌مان) مشاهده کنیم. و توضیحات جایگزین برای مدارهای عجیب سدنا و دیگر اجرام مشابه شامل سیارات بزرگ تا سیاره نهم داشته باشیم.

    درک بهتر از بخش بیرونی منظومه شمسی احتمالا موجب شگفتی های بی نهایت زیادی شود و در چند سال آینده، با بهره بردن از مشاهدات تلسکوپ‌هایی نظیر تلسکوپ بزرگ پیمایشی آسمان، تلسکوپ‌های غول‌پیکری مانند تلسکوپ۳۰ متری مائوناکیا و تلسکوپ فضایی جیمز وب، نه تنها ممکن است، سیاره نهم کشف شود، بلکه کشف سیاره دهم یا حتی یازدهم هم امکان‌پذیر است. چنین چیزی تنها به محاسبه مکان مناسب و متمرکز کردن یک تلسکوپ در آنجا بستگی دارد، درست مانند کشف نپتون در سال ۱۸۴۷ توسط یوهان گال (یا جان کوخ آدامز) که بر حسب محاسبات اوربن لو وریه امکان‌پذیر شد.

    ولک گفت:

    در کمربند کویپر، چیزهای زیادی وجود دارد که هنوز کشف نکرده‌ایم. این بخش از منظومه شمسی شبیه کمربند سیارک‌ها نیست که همه اجرام بزرگ آن را به‌خوبی می‌شناسیم. بلکه در این ناحیه‌ی دوردست منظومه شمسی، حتی اجرامی به‌ بزرگی نپتون هم در آنجا غیرقابل مشاهده‌اند.

    و وجود سیاره‌ای بزرگ در دوردست، اساسا سرنوشت منظومه شمسی را تغییر خواهد داد، چرا که سرنوشت منظومه شمسی، به جرم و مدار سیاره نهم (اگر وجود داشته باشد) بستگی دارد.